harry kewell

galatasaray formasıyla çıktığı ilk maçın ilk dakikasında topla ilk buluştuğu anda, ilk golünü atmıştı kewell.

kendisiyle ilk olarak, en görkemli yıllarımızdaki en olaylı rakibimizin en tehlikeli silahı olarak tanışmıştık. o zamanlar en umutlu olduğumuz, şu an en nefret ettiğimiz futbolcuya yaptığı hareketi, yıllar sonra sahiplendik. galatasaray'da oynamış en iyi solakların, fransız takımlarına muhteşem gol atma zorunluluğu vardı. onu da son yıllardaki en heyecanlı avrupa maçımızda yaptı. hatta o sene, en eksik bölgemizde, stoperde görev bile aldı.

bu sene, en çok tartışılan yabancıydı. bu kadar sevilmesini, takımdaki en yakışıklı futbolcu olmasına bağlayanlar da vardı, en kariyerlisi olmasına da.

ilk akla gelen ve en zevkli şampiyonlar ligi finallerinden birinin, kaderin cilvesi ki istanbul'da, ilk vuruşunu yapmıştı.

en kötü senemizin sonunda, istanbul'dan ayrılıyor; bu en'lerin, ilk'lerin, güzel tesadüflerin adamı.

güle güle "sakat" harry kewell. bundan sonra en sakat futbolcumuzun senin yarın kadar olması dileğiyle...