oha be prekazi

15 yıl

2011-07-31T00:01:00.161+03:00

bugün, ülkedeki futbola dair en güzel hikayelerin baş aktörünün teşrifinin 15. yıldönümü.

1996 yılıydı. akşamüstü sokakta top oynarken almıştım transfer haberini. bizden büyük olanlar inanamıyordu. ben açıkçası çok tanımıyordum. "stoichkov'dan iyi değil" demişti bir arkadaş. kendisiyle konuşmuyorum şimdi.

oynadığı 5 yılda; stoichkov'dan iyi miydi değil miydi bilemem ama, galatasaray formasıyla oynadığı maçlarda; sahada dönemin hangi efsanesi olursa olsun, hagi hep oranın en iyisiydi. savicevic, zola, zidane, r. carlos, suker, weah, maldini, vs vs...

yıllarca karşılarında dizlerimizin titrediği kim varsa; bizde de hagi vardı artık. hagi varsa sahada, korku yoktu. bakmaya bile cesaret edilmeyen anları daha çok severdi. hagi, illa ki bir şey yapardı. ilk gününden, son gününe kadar hep böyleydi.

hagi, galatasaray için şanstı. galatasaray, hagi için şanstı. zaten ne farkeder ki? bizim için "hagi varsa korku yoktur" iken, onun için de "galatasaray'ın olduğu yerde umut vardı". birbirine bu kadar benzeyen iki şeyi ayırt etmek de nafile bir çaba.

hagi için hazırlanan bir klipte şöyle diyordu ercan taner:

şair, yaş 35 yolun yarısı demiş. ama hagi'nin ne şairden, ne de şiirden haberi var

veya, şair hagi'den haberi olmadığı için böyle hissetmişti.

işin özü, bir futbolcu ne kadar sevilebilecekse, o'nu o kadar sevdik. ayrıca stoichkov'dan da iyiydi.

milattan sonra 4

2011-07-22T23:22:00.002+03:00

19 mayıs 2007 bir milat. bütün basının temizlik için yeminler ettiği, teletubbies misali el ele verilip özel programların düzenlendiği gün. temizlik dediysem de, yanlış anlaşılmasın; basın tarafından meşrulaştırılabilen her türlü olay hala fütursuzca yaşanabiliyor bu topraklarda.

mesela fenerli futbolcular tarafından tartaklanmak suretiyle arda bütün tribünü tahrik ettiği ve maç iptal edildiği takdirde kadıköy yanacağı için hakemin kafasının yarılabilmesi meşru. veya ilk olmadığı halde, son maçta şampiyonluk kaybedildiğinde stat yakmak meşru. bunlar milatın getirdiği bazı istisnai durumlar. kadıköy'de atılan şişe, yuvarlaklara alınarak galatasaraylıların olduğu taraftan geldiği iddia edildiğinde, büyük yemin yine bozulmuştu. herkes tekrardan yeni bir milat için hazırlanıyordu ki, sağolsun fizik kuralları o şişenin deplasman tarafından atılamayacağını gösterdi. yoksa ikinci bir milat için seferberlik ilan edilmesi gerekiyordu.

yine M.S 4 olduğu için, bir kulüp başkanının şike şüphelisi olması dolayısıyla maç iptal ettirmek, basını stattan -yer yer döverek- kovmak istisnai bir durum. hatta övünç kaynağı.

adalet herkes için var... masumiyet karinesi... sosyo-ekonomik durumlar...

federasyonun ve diğer tüm kulüplerin bir şüpheliyi kahramanlaştırdığı bir dönemde ünal aysal bu kahramanı değil, kendi kulübünü ve taraftarını savunduğu için tekrardan milat noktasına gelindi. bütün kulüpler seferberlik ilan etti, site site dolaştık yine ne bok yediğimizi öğrenmek üzere. kişiler kurumları bağlamıyordu. bizim son 5 yılda rekor sayıda seyircisiz oynama cezalarının müesebibi de dernek iç tüzüğü olduğu için, bu olaylar galatasaray kulübüyle ilişkilendiriebilirdi. iç tüzüğümüzün şişe atarkenki görüntüleri mevcut, bu konuda diyecek bir şeyimiz yok maalesef.

bugün M.S 4 olduğu için, dün yaşanan olaylar hakkında konuşmanın gereği yok. zaten volkan demirel'in de ünlü bir sözünde dediği gibi "sahaya giren cimbomlu olsun" demek ki bu olayların, diyarbakır'da olduğu gibi, sorumlusu galatasaray. bahsettiğim kurum olarak galatasaray. hep iç tüzük yapıyor bunları, kişiler değil. (kurumsallığa vurgu, marka değerine saygı)

bu yaşanan süreçte; şükrediyorum: iyi ki uefa'da üst düzey yönetici şenes erzik, başbakan tayyip erdoğan, türkiye futbol federasyon başkanı mehmet ali aydınlar, mhk başkanı oğuz sarvan, sporda şiddet yasasının en büyük destekçisi şekip monsturoğlu, soruşturmayı yürüten savcı mehmet berk, sivasspor başkanı mecnun odyakmaz, es-es teknik direktörü bülent uygun, ısmarlama haber yapan hürriyet gazetesinin yenilmez kalemşörleri ercan saatçi, meriç tunca, doğuştan olmak üzere bbm'ci emre belözoğlu, mamalamacı semih şentürk, hepsi fenerbahçeli.

yoksa "galatasaray(kurumsal olarak galatasaray) komplosu" laflarını duymaktan, "fenerle kimse başa çıkamaz" tezahuratlarını duyamayacak, ve kadıköy'den alevlenen azizist-leninist ateşin devrimci ve istisnai şiddetinin birer kurbanı olacaktık.

mahvettiniz

2011-07-09T19:30:00.001+03:00

final için set kurulmuş, oyuncular hazırlanıyor. eski bir türk filminin son sahnesi çekilecek birazdan. ve büyük jön odasından bir hışımla çıkıyor, tiradını atıyor ve ekliyor "darağacında olsak bile son sözümüz fenerbahçe". jüri üyeleri birbirine bakıyor. aralarından bir tanesi ilk önce yavaş tempoyla alkışlıyor, daha sonra diğer jüri üyeleri, tanıklar, avukatlar, mahkeme izleyicisi ayağa kalkıp alkışın temposunu arttırıyorlar. hakim göz yaşını siliyor ve sahne kapanıyor...

yukarıdaki sahne bir filmden, artist ise sadri alışık olsa herhangi bir sorun yoktu. fakat gözümüzün içine baka baka kahramanlaştırılmaya çalışılan kişi; son yıllarda türkiye futbolunun başına gelen en büyük felakat, kurumsallaşma diye diye kendi taraftarını kandıran, kendi yarattığı ilüzyondan ibaret düşman ve başarılarla, görevi süresince herhangi bir galatasaray başkanından daha çok galatasaray şampiyonluğu gören bir adam var. ve tipik bir faşizm uygulaması olan "sporda şiddet yasasının" çığırtkanlığını yapan onun adamları.

diğer tarafta, son sahnede gözlerini silen hakim de hulusi kentmen değil. asıl sahnenin artistleri; sırf adaletsizlikten ibaret bir ideolojinin suçlu insanları, keyfiyet cumhuriyetinin yasa koyucuları, insanların hayatlarıyla kolayca ve vicdansızca oynayabilen yargılayıcılar; biricik gurur kaynağımız ve attığı gaz bombalarıyla ve eylemciler üzerinde denedikleri çeşitli dövüş teknikleriyle göğsümüzü kabartan emniyet; kendi koydukları yasaya uymaktan bile aciz insanlar; ve gerçeği değil yalanı, objektifliği değil taraftarlığı yaptıkları işin tam göbeğine koymuş, yeri geldiğinde de "bik bik gazeticilik etiği" diye öten basın.

ve bir haftadır biz bu filmi izliyoruz. bir de ahmakça bekliyoruz ki, mutlu son olsun, 12 angry men'deki gibi kötü yargılayıcılar bile ihya olsun finalde, her kim varsa masum aklansın ve gerçekler ortaya çıkarılsın.

ben kendi adıma, ne bu medyanın duyurduğu gerçekleri gerçek; ne bu hukukun yargıladığı suçluları suçlu, ne akladıklarını masum; ne de kahramanlaştırılan koca koca balondan ibaret olan adamları kahraman olarak görüyorum.

"suçluysak ceza verilsin" - lütfettiniz,
"sadece biz miyiz?" -itiraf ettiniz,
"açıklamalar internette" - siz de ifşa ettiniz,
"cüneyt tanman izlesin, o karar versin" - anlamadık, ne dediniz?
mahvettiniz...

fenerbahçe taraftarı'na söz

2011-07-05T22:41:00.001+03:00

hadise 3. gününde artık çığrından çıkmış durumda. adalet, hukuk gibi bir sürü büyük kelimeler ve bunların oluşturduğu maalesef içi boş cümleler, akıl almaz komplo teorileri havada uçuşuyor. uzunca bir süre de bitmeyecek gibi duruyor.

futbolda bana biçilen rol taraftarlık olunca, bu büyük kelimeleri büyük bir ukalalık, iştah ve bilmemezliğin verdiği özgüvenle konuşamıyorum. dolayısıyla bu yazıda - örnekleri de bizim taraftan vereyim - zalad'lar, ergun gürsoy'lar, 2006 denizli'si ve ilk akla gelen, fütursuzca konuşulan ne varsa onlar olmayacak. zaten 3 gündür yaşadığım duygular da önce şaşkınlık, sonra öfke olunca; soğukkanlılıkla söylenmeyecek her söz benim günahım olacak.

kulüplerin taraftara doğru inen "büyüklük, kibir, çirkeflik, şımarıklık" gibi belirli bir karakteri olduğuna da inanmıyorum artık. dolayısıyla iddialı genellemelere de yer yok bu yazıda. zaten "ama fenerliler de vakti zamanında şunu yaptı, şunu dedi" gibi herhangi bir argüman da bir nebze soğukkanlı olabilmem için yetmiyor.

şu an fenerbahçe taraftarının yerine koymaya çalışıyorum kendimi. renkler ayrı olsa da roller ve kaderlerimiz aynı işte. aklımda sadece; konuşabileceğim, ulaşabildiğim, her pazartesi hararetli hararetli tartıştığım, makara yaptığım fenerbahçe taraftarı var. bu yaşananlarda hangisinin suçu var?

guiza'nın golü sonrası, belki de takımda en sevmediği futbolcuya sarılabilmek için, elindeki bayrağını düşürmeden tribünden atlayan adamın, antep maçında son dakikada gelen gol ile ağlayan gencin, sivas'ta şampiyonluk görebilmek adına belki de başka planlarından feragat eden taraftarın ne suçu var ki en büyük cezayı en küçükler ama en çok sevenler çekiyor? böylesine büyük bir hayal kırıklığı veya sevdiği renklerin iftiraya maruz kalması, neresinden bakarsınız işte, hangisine reva?

çünkü ağızlarından misyon, vizyon, marka değeri, kurumsallaşma gibi kocaman kocaman kavramları düşürmeyen büsbüyük insanların oyunu oldu futbol. bizler sadece "büyük taraftarımız kredi kartlarına gereken ilgiyi gösterecektir" ile nasiplendik ara ara. ama işte biz o kadar da büyük değildik. büyüklüğüne de tutulmadık bu oyunun. bilakis küçüktük; küçüklüğüne, küçükken oynanabilirliğine, her galibiyet ve mağlubiyet sonrası bizi daha da küçültmesine tutultuk. küçük adamları; hagi'leri, alex'leri, sergen'leri, hami'leri sevdik. hatta bazıları ne zaman büyüme hevesi ile yanıp tutuştular, krallıktan basit bir vekilliğe indiler gözümde.

işte ben bu kadar büyük mevzuları anlayamıyorum, tahlil edemiyorum maalesef. ama söz veriyorum, mevzu nasıl kapanırsa kapansın; fenerbahçe taraftarı ile konuşurken "şikecisiniz" demeyeceğim. çünkü hepsi en az benim kadar masum, en az benim kadar küçük.

galatasaray 2010-2011

2011-06-04T18:21:00.001+03:00

yanına yaklaşılması güç başarılarla büyümüş bir galatasaraylı olarak bile, bu seneyi başarısızlık veya acziyet olarak değil; hagi'ye 3. kez veda ettiğimiz bir sezon olarak kodlayacağım zihnimde. ama neyse zaten konumuz hagi değil.

bir fotoğraf hakkında ne kadar uzun konuşulabilir? veya bir futbol takımı neden sevilir? hayatta elde edemediğin başarıları, futbol takımında görmek için olabilir mesela. veya, bir yere aidiyet hissetmek gibi insani bir ihtiyaç için. memleketinde aynı havayı soluduğumuz belki de aynı sırayı paylaştığımız arkadaşımızı sahada görebildiğimiz için de olabilir.

aslında karşılıksız sevgidir renklere duyulan şey. tribünde tezahurat yaparak, eğlenerek, bir maçı seyrederek, veya galibiyete sevinerek bir karşılık alındığı gibi bir yanılgıya düşülebilir. ama zaten bunların da bedelini belirli bir ücret karşılığında öderiz. ama bir formayı, armayı ancak karşılıksız sevebiliriz; onu giyenden ayrı olarak. içindekinden bir sorumluluk bekleriz, yine o da bir son dakika golüyle sana karşılığını verebilir, veya defansta yaptığı bir hata ile üzebilir. ama forma veya arma sana hiçbir şey vermez.

yukarıda duran, her merhabasında deli gibi heyecanlandığım, her vedasını da yeni bir merhaba için fırsat olarak gördüğüm adamın fotoğrafındaki gibi; sarı ve kırmızıyı yan yana gördüğü anda, manzaradaki diğer her şeyi karartanlar, yine de bambaşka biçimlerde sevebilir adına "galatasaray" denmiş bu şeyi. mesela fotoğrafta bir "galatasaray" yok aslında, bir isim yok, ticari bir logo amblem yok. sadece sarı kırmızı iki bez ve bir sanatçı, konu futbol bile değil, bir virtüözün aşkını anlattığı bir eseri icra edişi var sadece. ama neyse zaten konumuz hagi değil.

dedim ya, sürekli başarı görmedim bu takımda. itiraf edeyim, bu kadar kendimi kaptırmamı sağlayan anılar için bile pişman oldum. hatta bazı pazartesilerde takım tutmayan insanlara bile özendim. ama işte, ne mutlu ki salı günü pişmanlıktan da eser kalmıyordu.

ama işte dedim ya; başarı hususunda da şımarık bir nesle denk geldim. 14 bir güzel bir güzel bir şampiyonluktu, veya mayıstı, ama 14. sırayı da gördüm. hem de ligin sonlarına doğru.

mekanı cennet olsun, kötü bir başkan gördüm ama acziyetin tarihini baştan yazan başkanı bu sene ilk defa gördüm.

2001'de mevcudiyet sebebini satanları biliyordum da, nasıl olsa s.ktirip gideceklerdi, takmamıştım. ki gidişine üzülecek başka biri vardı o sene. ama neyse konumuz hagi değildi yine...

konu şuydu, takımlarını sevmedikleri için, kendilerini düşünüp oynamayanları gördüm 2001'de. ama ilk defa maç satanları da bu sene gördüm. hem de hiç kimsenin aksi durumuna beni ikna edemeyeceği şekilde, gözlerimini önünde.

samsun-antep-antalya serisini de hatırlarım mesela. üst üste 3 mağlubiyet ne kadar üzmüştü. ama bu sene ilginç şekilde, 3 defa üst üste galibiyet aldığımızda böbürlenen bir teknik direktörü de gördüm.

ali sami yen'den uzaklaştığımızı da hatırlarım mesela. olimpiyat yollarında, "hep karanlık" şarkısı eşliğinde, iett otobüsünde toz duman yuttuğumuz sene de çok kötüydü. o uzak yerle ilgili en güzel anıyı da hagi bırakmıştı. ama konumuz hagi değil işte. evet uzak kaldık sami yen'den ama bu sene ali sami yen'den bir daha kavuşmamak üzere ayrıldığımıza, yerle yeksan olduğuna, veda ettiğimize şahit oldum.

evet belki bu sene, galatasaray ile yaşadığım bütün kötü anıların toplamının da üstünde kötü hatırlar bırakan bir sene oldu. ama hiçbir zaman bu senenin sorumlusu "galatasaray" olmadı, sarı-kırmızı'yı taşıyıp sarı-kırmızı dışında her rengi görenler oldu.

tek bir adam gördüm, bu seneyi iyi hatırlatacak bana. olimpiyat yolunda toz yutanlar gibi; galatasaray'a "sen bir çağır yeter" diyen adamı hatırlayacağım mesela. o zaman istedikçe, ona saati gösterenler onu teneke bağlarcasına gönderirken de, kendisi için değil galatasaray için üzülen adamı hatırlayacağım mesela. sadece 5 yıl geçirdiği sami yen için göz yaşlarını tutup, soyunma odasında hıçkırıklara boğulan adamı.

"bir takım neden sevilir?" sorusunun benim için aslında cevabı: ileride yine, tekrardan görüşebilmek için, sadece onun gelmeye cesaret edebileceği kadar kötü durumda olmayı bana istetebilen adamlar için sevilir. sevgi duvarını aşmanın ne demek olduğunu, "ne kadar rezil olursak, o kadar iyi" dizesinin anlamını yıllar sonra anlatan adamlar için sevilir bir takım.

neyse konumuzu hagi değildi veya aslında konu hagi'nin ta kendisydi. bilemiyorum.

iki dakikalık nefret

2011-05-27T17:25:00.003+03:00

orwell'ın 1984 romanına referans vermeden asla konuşamayacağımız bir futbol sezonunu geride bırakmanın sevincini "iki dakikalık nefret" ile yaşıyoruz. ntvspor ve hürriyet ve diğerleri; "doğruluk bakanlığı"nda yeni sezonki gerçekleri değiştirme ve unutturma, pislikleri örtme görevlerini icra ededursun, biz de büyük birader'in gözü önünde konuşmaya devam edelim.

diğer yandan da basın;türkiye'den sanki ilk defa türkiye ligi şampiyonu çıkmış gibi başarı öyküleri ve destanlar yazsın; kahvehane ağzı veya klişe, üslubu çirkin de olsa içerik olarak çoğu zaman doğrudur, biz de kullanalım: "edirne dışına çıkamamış"ların zihniyetinde, avrupa'yı edirne'den içeri soksun. bence avrupa'da kupa almaktan daha büyük başarı, domestik bir yarışmayı olduğundan çok daha büyüğü olarak gösteren ilüzyondur. ama bu destansı hikayeler gerçekten ne kadar uzaklaşırsa; 3/4'ün zihninde de olduğundan daha da değersizleşiyor.

biz yine geri kalan düşman, pislik, kutsal ittifakın aktörü, sahaya inme ihtimali olan, la la lay koyulan; 3/4'ün 1/3'ü olarak da yolumuzu bulmaya çalışalım. fakat unutmayalım, not düşelim, aklımıza yazalım. volkan demirel'i, gökhan gönül'ü, aziz yıldırım'ı, büyük "irdelenmeli" insan aykut kocaman'ı...

.. ve aynı zamanda rıdvan'ı. şeytanlığından ziyade cinliği ve yine köylü kurnazlığıyla kendini gösteren rıdvan dilmen, selçuk inan transferi sonrası ntvspor'da farkında olmadan, öyle bir dil kullanıyor ki: "selçuk'un tercihine saygılıyım". tabiki de kendisinden objektiflik gibi saçma beklentilerim yok artık. türkiye'de saygısızlıktan-tahammülsüzlükten daha sinir bozucu bir şey varsa: "saygı duyma", "tahammül gösterme" gibi kelimelerle süslenen; "benim de cimbomlu arda arkadaşım var" seviyesinde ötekileştirmenin her yerde, her ağızda yapılması.

bu devasa ve büyük, yeri ve gökü inleten başarının senelik özeti de bu nefret dili oluyor haliyle. saygı duyma ve tahammülle süslenen, 1'e 17 olmayı anormal karşılayan nefret dili.

harry kewell

2011-05-20T23:00:00.001+03:00

galatasaray formasıyla çıktığı ilk maçın ilk dakikasında topla ilk buluştuğu anda, ilk golünü atmıştı kewell.

kendisiyle ilk olarak, en görkemli yıllarımızdaki en olaylı rakibimizin en tehlikeli silahı olarak tanışmıştık. o zamanlar en umutlu olduğumuz, şu an en nefret ettiğimiz futbolcuya yaptığı hareketi, yıllar sonra sahiplendik. galatasaray'da oynamış en iyi solakların, fransız takımlarına muhteşem gol atma zorunluluğu vardı. onu da son yıllardaki en heyecanlı avrupa maçımızda yaptı. hatta o sene, en eksik bölgemizde, stoperde görev bile aldı.

bu sene, en çok tartışılan yabancıydı. bu kadar sevilmesini, takımdaki en yakışıklı futbolcu olmasına bağlayanlar da vardı, en kariyerlisi olmasına da.

ilk akla gelen ve en zevkli şampiyonlar ligi finallerinden birinin, kaderin cilvesi ki istanbul'da, ilk vuruşunu yapmıştı.

en kötü senemizin sonunda, istanbul'dan ayrılıyor; bu en'lerin, ilk'lerin, güzel tesadüflerin adamı.

güle güle "sakat" harry kewell. bundan sonra en sakat futbolcumuzun senin yarın kadar olması dileğiyle...

futboluma dokunma

2011-03-01T21:11:00.000+02:00

blogspot yasağına verilen tepkiler, zamanla mevzilerimizi birer birer nasıl kaybettiğimizi gösteriyor. bizler, şifresiz hatta devlet televizyonundan yayınlanan maçların belirli bir ücret karşılığında izlenebilir hala geldiği o geçiş dönemini yaşadık.

bu durumun asıl sorumlusu digiturk değil, yasa koyuculardır. böyle bir yasal imkanı, sadece bir sahada oynanan ve herhangi bir yerinde öznesi olmadığı futbolu kaydederek yayınlayan; harcadığı emeğe göre binlerce kat para kazanan; tek amacı dün elde ettiği kardan daha fazla kar elde etmek olan, aksi takdirde bunun cezasını o kurumda çalışanlara, habercilere, kameramanlara ödeten bir kurumun eline veririsen; o da tabi ki kullanacaktır. bunu kullanıyor olması, adeta genlerine işlenmiştir. yani arz ettiği şeye talep yaratabilmek için her türlü yolu denemek, bunun için yasaklardan futbol maçlarının sonucuna etki etmek şirketin doğasında vardır, olacaktır.

dolayısıyla digiturk'ün "yasal hakkını" kullanmasına değil, mevcudiyetini sağlayan şartlara tepki göstermek gerekir. maçların yayın hakkını teleon-interstar aldığında verilmişti de.

türkiye futboluna verildiği iddia edilen 320 m €, bu işin gerçek bedeli değildir. çok büyük bir ilüzyondur. dekoder için bizim ceplerimizden çıkıp, kulüplere verilen, oradan başkanların rantlarına, menajerlerin ceplerine giren 320 m €'dur. 320 m € gerçekten türkiye futboluna harcanmış olsa, sokaklarda yokuş aşağı futbol oynayan çocuklar olur muydu? futbolcu olmak için diğer bütün eğitiminden vazgeçen gençler olur muydu?

bugün hayatımıza direk etki eden blogspot yasağı kalktığında, digiturk ile ilgili bütün derdimiz bitmemiş olacaktır. digiturk'un varlığı sürdükçe, bu yasal hukuksuzluk belki de bizim görmediğimiz ve bu yüzden çok daha adaletsiz şekillerde yaşanacaktır.

evet, digiturk bunu babasının hayrına yapmıyor. sorun da ve istediğimiz de tam olarak budur. bu ülkede hiçbir şeyin olmadığı kadar kamusal olan futbolun; babalarımız dolayısıyla sevdiğimiz, babalarımızdan miras aldığımız futbolun, babalarımızın hayrına yayınlanmasıdır.

hagi'yi beklerken

2011-02-25T21:09:00.002+02:00

kent hayatını anlatan klişe cümleler vardır ya, "neden bu acele? nereye yetişmeye çalışıyoruz?" diye. aceleyi ben sonradan öğrendim. sabırsızlığın çaresinin sabır olduğunu da. ne kadar garip değil mi? olmayan bir şeyi, yine kendisiyle yenebiliyordum. çünkü beklemekten başka şansım yoktu.

çocuktum; o zamanlar beklerdim. neyi ve kimi beklediğimi bilmeden hep bir şeyler beklerdim. bir süper kahramanın mahallemize gelmesini mi, kıyametin kopmasını mı, yoksa sadece oynadığımız arsayı kurutması için güneşin bulutların arasından çıkmasını mı, oyunumuza devam edebilmek için arabanın geçmesini mi, teneffüs zilini mi, yolların asfaltlanıp çağdaşlaşmamızı mı, plastik ve dandik panjurların sabah açılmasını mı. yaz mevsini mi? tabi ki plazalardaki tek mevsimlik hayatlara göre çok güzeldi, yazın beklendiği kış bile.

plastiğin ve asfaltın modernleştirdiği kentte zaman hakikaten geçmezdi. oyunlarımız ve her molasında su içtiğimiz tulumbalar vardı. şimdi bu çağın gerçekliğine doğan çocuklar için sıradandır fakat hadi bilgisayarı ve interneti geçtim, biz halı sahaya da, bisikletteki 18 vitese de şaşırmıştık. oyunlarımız hep vardı, nesillere futbolu değil top oynatmayı öğreten arsalarımız. tapusu olduğunu bile bilmezdik, bizim arsamızdı onlar. inanın o sahiplendiğimiz arsalarda ne dostlar, abiler, kardeşler futbol oynadı. bugün türkiye'de oynanan futbolu beğenmiyorsak, barcelona'yı değil mahalledeki maradona abilerimizi gördüğümüzdendir.

bir de galatasaray vardı. hep bekleten bir galatasaray. haftasonunu bekleten, ağustos ayını bekleten, şampiyonluğu bekleten, çizgide çamura saplamış bir topu bekleten, ali sami yen stadını görmeyi 18 yıl bekleten... eğer yine beklemek denirse, en çok galatasaray'ı bekledim ben.

galatasaray'da çok sevdiğim, delice tapındığım, formasını alamasam da, 2+1 evde oturan her çocuk gibi posterini asamasam da; mahalle aralarında, çamur arsalarda top oynarken bizzat ta kendisi olduğum futbolcular vardı. tanju, prekazi ve uğur ile başlayan, hakan şükür, tugay ve kubilay ile devam eden. yavaş yavaş arsaları terketmeye başladığımız zamanlardı. ne garip ki, arsalar betonlarla dolarken ve yerini sentetik halı sahalara bırakırken, futbol da aynı hızla sentetikleşiyordu.

o sıralarda biri geldi ki onu hiç beklemiyorduk. sonradan öğrendik ki, asıl onca yıl burada olmaması garipmiş. sanki, bizle arsada top oynayacak kadar sıradan ve sanki koca bir devri kapatmaya gelmişçesine gururlu. kahraman mı, yoksa bizden biri mi? aslında her ikisi de, çünkü süper kahramanları yer yüzüne indirdi, aramıza karıştı. bazen bizimle o arsada top oynadı, bazen de dünya üzerinde sadece tek bir kişiye bahşedilen yeteneği ve olanca tevazsusuyla dünyaları değiştirdi. kader mi evrimin doğal işleyişi mi bilmiyorum fakat; kendisi, örgütlediği arkadaşları ve tek bir adam, o sene bu forma altında buluşmamış olması her türlü doğa kanuna, bütün dini inançlara aykırıydı.

ben hagi'yi bu radde ne zaman sevdim, gerçekten bilmiyorum. ama bu sevgimde, kazandırdığı başarıların etkisi, binde birdir sadece.

leeds deplasmanında, diğer takım arkadaşları korkudan ceza sahası çevresinde bile dolanamıyorken; kendinden emin şekilde penaltı atmaya giderken mi sevdim? en zor anlarda sığınılacak bir limandı.

20 kişi ayırmaya çalışırken; galatasaray'ı durdurmakla görevli kutsal ittifakın simge adamı erol ersoy'un suratına tükürürken mi? pazarlıksız, uzlaşmasız; haksızlığa karşı bayraktı.

gerçekleşse de "imkansız" diyerek tarif ettiğim anlardan bile sevincini arkadaşlarını çağırarak onlarla paylaşmasını bildiği için mi sevdim? her büyüdüğünde küçülendi.

son gününde bile, hala en iyisiydi o.

hagi, şimdi bambaşka bir görevde. kendisi için "kredisi sonsuz" falan demeyeceğim. kredi, belirli bir anlaşmayı içerir; alan tarafı borçlu kılar. kendi adıma aslen ben borçluyken hagi'ye, nasıl kredi verebilme haddini bulabilirim?

ben beklemeyi gerçekten çok iyi biliyorum. beklemenin en güzel hediyesini, galatasaray ve hagi isimlerinin yanyana geldiğinde neler olduğunu görmekle almış biriyim. kendisi de diyor ya "sabir, sabir, sabir". o benim için emirdir artık. yapabileceklerini göstereceği günü sabırla bekliyorum; kendisi gibi hesapsız, pazarlıksız. ona sığınarak.

sefil tiyatro

2011-01-16T21:08:00.000+02:00

söze "tayyip erdoğan'a yapılan protesto ayıptı fakat..." diye başlamayacağım. protesto; ifade özgürlüğüdür. ifade özgürlüğü, bırak stadyumda olmanı veya herhangi bir ülkenin vatandaşı olmanı, sırf doğduğun için bile haktır. ifade özgürlüğünün yeri ve zamanı yoktur, herhangi bir kuvvet ifade özgürlüğünün alanını çizemez, sınırlayamaz; onun ön şartlarını belirleyemez. o yüzden, "protesto haklıydı, ayıptı, olmasaydı daha iyiydi"den önce; protesto güneşin doğuşu kadar normaldi demek gerekiyor.

öyle cümleler ediliyor ki, sanırsınız protesto eden taraftarların sadece işi taraftarlık yapmak; günün çoğunu galatasaray'ın yeni stadını hayal ederek geçirmek; galatasaray yönetiminin pazarlama yöntemlerine sorgusuz sualsiz itaat etmek gibi sanıyorum bazen. hayır efendim. buradaki insanlar; çalışan, okuyan, öğrencilik yapan, para kazanan, emeğini satan, iktidarla bazen doğrudan bazen de dolaylı olarak karşı karşıya gelen insanlar. eğer futbol romantikliğini geçersek, galatasaray'dan önce hayatları, evleri, aileleri var. futbol sadece futbol olabilir fakat, tribün sadece futbol değildir. tribün, öyle sizin şerefsiz komedyalarınızı yutturabileceğiniz bir alan değildir.

hayır, cidden ne bekliyordunuz? 4 liraya benzin alma gibi popüler geyiği bırakalım, her tarafı tel tel dökülen bir ülkedeyiz. hastalar rehin; mezunlar işsiz veya stajyer; öğrenciler harçlarla ve sonu bitmeyen haraçlarla bitik... bıraktım vasat üstü hayat standardını, sadece yaşamını idame ettirmek için memur olmak sınavla, o sınavın cevapları da öncesinden kara borsa. böylesine umutsuz bir tabloda, insanların 14 ocak akşamı "ohh ne güzel, galatasaray'ımızın yeni stadı açılıyor. teşekkürler allahım, teşekkürler yüce devletim" diye düşünürek uyuduğunu mu düşünüyordunuz?

bir de şu var ki; stadyum, galatasaray'a lütfedilmiş gibi davranılıyor. ali sami yen'in kullanım hakkının devredilmesi vs o konulara girmeyeceğim. çok temel bir durum var. ne zamandan beri devletin, insanlara kamusal alanlar yaratması; spora, eğitime, ulaşıma para harcaması lütuf oldu. bırakın efendim, o stadyum bir haktır. galatasaraylıların olduğu kadar fenerbahçelilerindir, beşiktaşlılarındır. elleriyle ördükleri statta bir tane maç izleyemeyecek kadar yoksullaştırılmış, aylarca emeklerinin %10 hakkını bile alamayan, yeri geldiğinde ölen işçilerindir. o stat bu ülke vatandaşı olan herkesindir, ama sizin değildir. o stat sizin görevinizdir sadece. siz, bizim için varsınız.

o yüzden, bırakın bu utanç verici komediyi. sınıf başkanının yaramazlık yapan arkadaşları adına müdür muavininden özür dilemesi gibi, en temel haklarını kullandıkları için başbakandan taraftar adına özür dileyen adnan polat ve arkadaşları ve ultraslan, sizler nasıl bir korkunç karaktere sahipsiniz ki, güce tapınan, en ufak bir duruş sergilemeyen, her kabın şeklini alan insanlar oldunuz. sizin temsil ettiğiniz kurumun tarihsel kökleri de umrumda değil, insanlığınıza yakışıyor mu? toki başkanı size görevinizi doğru dürüst yapamadığınızı söylerken, hiç mi eliniz ayağını titremedi? eğer bu ithamları kabulleniyorsanız, neden istifa etmiyorsunuz? etmiyorsanız, neden bir kere olsun etek öpmekten, buraya gelen insanları suçlamaktan başka bir şey demiyorsunuz? yemiyor mu? iktidarın polisliğini yapmaya kalkıyorsunuz fakat asıl suçun ifade özgürlüğünün engellenmesi olduğunu, ayrıca yaptığınız takdirde kombinelerin iptal edilmesinin herhangi bir yasal dayanağı olmadığını, dolayısıyla asıl suçlunun sizin olduğunuzun farkında mısınız?

son olarak galatasaray taraftarı, hiçbir zaman yeni stat istemedi. sizden konuşacağımız ve cebinize para kaldıracağınız telefon hattı; komisyonculuk yapacağınız kredi kartları; sikinidirik formalar da istemedi. sizden, hakikaten eski zamanlarda olduğu gibi onurlu olduğunu düşündüğümüz; güce tapınmayı bırak, futboluyla iktidarın en hasına karşı gelen galatasaray futbol takımını istedi. eğer hala türkiye'nin en çok taraftarına sahipse, bunun sebebi, insanların gerçek hayatında gerçekleştiremediği isyanı, galatasaray futbol takımında vücut bulduğunu gördüğü içindi. bu taraftar hala seviyorsa galatasaray'ı mütevazı olduğu içindir, bırakın bir bok yapmış gibi böbür böbür övünmekten patlayan sizleri; en zor anlarda takımı ipten kurtaran hagi için; "bizi sevenleri üzmeyelim baba" naifliği içindir, katılımcı olduğu kadar basit "re re re ra ra ra" içindir.

hakan şükür ise, artık benim için elland road'daki kralın gecesinin öznesi değil; ak partili bir bürokrattan başkası değildir, ki kendisi de bunu istiyor. o dahil hepsinin gerçek yüzünü görmüş olduk, bu bakıma da iyi oldu. eğer galatasaray'da herhangi bir göreve gelirse, galatasaraylılığımı askıya almak gibi saçma görevden ziyade, onun o görevden defolması için elimden geleni yaparım.

elbette bitecektir bu sefil tiyatro. hakkımız olan stadyumu bile burnumuzdan getirin bakalım. ama yıllar sonra, içki sofrasında galatasaray konuşurken, eski günleri yad ederken tamas bile konuşulacak, fakat sizin ismini geçmeyecek. ödüllerini çoktan almış size bu bir ceza mıdır bilmiyorum fakat elimizden şimdilik bu geliyor. daha fazlası gelirse de yapmaktan kaçınmam.

alın spor komplekslerinizi, sponsorlarınızı, övgülerinizi, stadyumunuzu gidin. galatasaray'a ve bize onurlarımızı geri verin.

fenerbahçe:0 galatasaray:0

2010-10-25T08:51:00.003+03:00

son 10 yılda kadıköy'de izlediğim en "normal" maçtı. fakat bundan önceki maçların sinir harbi, psikolojik savaş içinde geçmesinde ise en büyük sorumluluk bizim tarafa aitti: kadıköy'de her türlü tuzağa düşen; kırmızı kartların eksiksiz olduğu, plansız programsız bir galatasaray vardı hep. ama bu maç; geçen yıl selçuk şahin'in golüyle yenildiğimiz maçın atmosferine benziyordu: sakinliğin yanında, ayarlı dozajda sertlik; ayağa top ve hızlı ataklar; defansta ise neredeyse 0 hata.

aslında yukarıda saydıklarım; sami yen'de galatasaray'ın nasıl böylesine bir seri yakalayamamasını açıklıyor. fenerbahçe tarafı, sami yen'de son 10 yılda izlediğim hiç bir maça galibiyet parolasıyla çıkmadı. evet, bu maçta da galatasaray galibiyet parolasıyla sahaya çıkmadı ama derbide de galibiyete yakın taraf oldu.

derbi, güzel anılar da bıraktı: hagi'nin oyuna yerinde müdahaleleri, gençleri tereddüt etmeden oyuna sokması, elano ve misimovic'in alışıldık kanat oyuncusu gibi olmadan da iyi performans sergilemeleri, pino'nun forvetteki muazzam oyunu, neill'ın sert ve kahraman savunması, ve tabi ki de deplasman taraftarı. son yıllarda gördüğüm en muhteşem taraftardı. ikinci yarı kadıköy ve televiyondaki herkes onları dinledi. "7 yeriz"cilere, "nolur fazla atmayın bize"cilere inat; derbinin yıldızı oldular. orada olmak vardı diye iç geçirdim maçı izlerken. helal olsun hepsine.

rijkaard'ımızı uğurluyoruz

2010-10-20T23:10:00.001+03:00

footballove bloguna gelen bir yorumla birlikte başlatılan girişimle; 2009 haziranında alkışlarla, omuzlarda karşıladığımız frank rijkaard'ı yine alkışlarla ve omuzlarda uğurluyoruz. belki de galatasaray'ın bu durumunda en az suçlu olan kişiyi, hak ettiği gibi uğurlayacağız, sonrasında yine bir yerlerde yollarımızın kesişmesi ümidiyle...

tarih ve saat belirlenince buraya yazılır. yukarıdaki linkten de takip edilebilir.

bir veda havası

2010-10-20T13:21:00.003+03:00

Vakit tamam seni terk ediyorum
Bütün alışkanlıklardan öteye
Yorumsuz bir hayatı seçiyorum
Doymadım inan kanmadım sevgiye.

3 gün geçtikten sonra anca soğukkanlılığımı sağlayabildim. farkettim ki, aslında ilk eleştirmem gereken kişiyi, yani kendimi bu hengame içinde unuttum. bu çok kişisel bir özeleştiri yazısıdır.

artık şu konuda fikrim sabit: galatasaray, son 10 yılda öyle bir takım oldu ki, herkes kendi baktığı çerçeveden hiç zorlanmadan masal kahramanları ve deccaller yaratabiliyor. ve birine göre deccal olan, diğerine göre efsane olabiliyor. misal; hakan şükür'e birisi futbolculuğu ve takıma bağlılığı yüzünden tapabilirken; bencilliği yüzünden ben kızabiliyorum. hagi'ye bazıları taraftara hırsız dediği veya agresifliği için kızarken; bunlar dahil bütün özellikleri uğruna yeni bir dinin temellerini atabiliyorum. fatih terim, bülent korkmaz, hasan şaş, okan buruk, tugay kerimoğlu, tribün, ultraslan, adnan polat, alpaslan dikmen... istisnasız her kahraman, başka birilerinin deccali.

kendimi eleştirdiğim nokta ise, futbolun doğasını unutmam: futbolu ne masal kahramanlarının ne de deccallerin oynadığını; bu oyunu oynayanların aslında çok sıradan insanlar olduğunu aklımın bir köşesinden çıakrıverdim; ve bu çok sıradan insanları, bu derece önemli yapan şeyin sadece futbol olduğunu, ve futbol oyununu bu derece popüler yapan şeyin de sıradan insanlar tarafından oynanabilirliği olduğunu... ne kadar da diyalektik! ve diyalektiği hayatı açıklarken argümanlarımın merkezine koyan ben; futbol konusunda bu radde tarih yazımından, süreç okumadan uzak durduğumu fark edemedim bile.

evet, futbol, doğası gereği ilkel bir oyun. ama işte ne yaparsın, insan oynuyor bu oyunu. en ilkel haliyle. baş parmağın sadece kaleci tarafından kullanıldığı, yani insanoğlunun evrimleşmesini, modernleşmesini sağlayan alet tutmanın bile gerekmediği, iki taş bir top ile oynanabilen son derece ilkel bir oyun. bir o kadar da endüstriyel: bilgisayarla ölçümler, veri bankaları, uzman analizleri, merchandising, pazarlama stratejileri, ceo'lar. her ne kadar sürekli olarak "aklın" kazandığını söylese de otoriteler, kalp olmadan akıl kazanamıyor.

neyse, uzatmayayım. işte bu hengamede, rijkaard'ın başarısız olmasını kabullenemedim, sinirimden küfrettim galatasaray'a. evet, sonuçta başarısızdı. sadece "sonuç"ta. "neden"de başarısız olan ise o değil, başka birileriydi. gidecekti, gitti. başka birileri de gidecek, hala buradalar. 10 yıldır buradalar, bazen değişiyorlar. rijkaard'ı bekleyen çoktu, 1,5 yıl durdu. gidecekti dedim ya, gitti. başka birileri de gidecek. hala buradalar... hagi vardı mesela, hagi gitti. bir daha geldi, bir daha gitti.

üzülmüyorum, sinirlenmiyorum şimdi. frank rijkaard gitsin şimdi. gitsin ki, bir daha gelsin.

sakın yerine gelen adamı sevdiğimizi düşünüp kıskanma; biz gelen herkesi çok severiz. ama seni gittiğin yerden de seveceğiz. bu nasip olmaz ama herkese.

güle güle kıvırcık adam. masal kahramanım...

Aşksa bitti gül ise hiç dermedik
Bul kendine kuytularda hadi dal
Seninle bir bütün olabilirdik
Hoşçakal gözümün nuru, hoşçakal
Hoşçakal canımın içi, hoşçakal.

takım olamamak, taraf olamamak, yönetememek

2010-10-17T23:34:00.000+03:00

takım olamamak

galatasaray kötü oynuyor diyemiyorum, çünkü bunu diyebilmek için ortada bir takımın olması gerekiyor. hepsi ayrı teraneden çalıyor, bir bakıyorsun mustafa sarp defansta bekliyor, başka benzer bir pozisyonda nerden aklına esiyorsa ileride pres yapıyor, kanada geçiyor. misimovic ayrı tırmalıyor, pino bambaşka alemlerden hareket ediyor. herhangi bir rasyonel hareket yok, kafaya göre oynanıyor.

baros sakatlanıyor, başına gelen arkadaşı yok. en iyi futbolcumuz sakatlanıyor, biri çıkıp da merak etmiyor. galatasaray gol atıyor, baros diğerlerini gaza getirmeye çalışıyor, ama bu takımda kaptanlığa oynayanlar sanki içinden "nerden çıktı bu gol, ne güzel uyuz uyuz oynuyorduk" der gibi bakıyor.

rijkaard'ın babası vefat etmişken, saha içinde şebeklik yapanlar nerede? sahi ya takım nerede?

anamızın karnından rijkaard ile doğmadık. rijkaard da gidebilir. ama benim deli gibi rijkaard'ı savunuyor olmam, onun hatasız olmadığını savunduğum anlamına gelmiyor. ama bu takımı kafasına vura vura oynatacak, iyi oynatabilecek bir teknik ekip mümkün mü bilmiyorum. ama rijkaard ile iyi bir futbol mümkün, futbolu bilen herkes görüyor. rijkaard değil, galatasaray değişmeli.

aslında ben tercihimi galatasaray'ın rijkaard ile iyi futbol oynamasından yana kullanıyorum. bütün futbolcular gönderilecekse gönderilsin. hani sabır yeminleri ediyorduk, günlük başarı mı göremedik? ışık mı yok. olacaktır illa ki. rijkaard'ı getirtin, tamamla şu işi. devrim diyordun, revizyon diyordun, anamızın köyüne, fatih terim'e döndürme bizi.

taraf olamamak

buradan taraftara geleceğim. evet, bugün rijkaard'a da tepki gösterilmesi gerekiyordu. ama istifa olmamalıydı. veya yönetime neden tepki gösterilmedi? bursa maçında adnan sezgin istifa diye bağırıyordun. adnan sezgin istifa etti ve takım düzelmedi de, rijkaard istifa mı diyorsun? hakikaten bu ara adnan sezgin'e noldu?

neden adnan polat'a bir bok demiyorsun? paralı askerler olduğunuzu bari belli etmeyin. kapalı üstten kombine aldığıma o kadar pişmanım ki. her türlü rezilliğine şahit oluyorum taifanın. takım rezalet oynuyor hala "ipne bursa göt ankara" gibi zevzek tezahuratı yapıyorlar. "la la lay lay saldır galatasaraaay" lan bu müziği yapan hatun bile tiksinmiştir bu saz cümbüşünden, siz bıkmadınız melodiden.

tamam avantacısınız, karnınızı doyuranlara laf etmezsiniz ama birazcık rol yapın be, birazcık "i love you hagi" be. tepki koymanın bir sürü yolu var, öğrenin en azından. diğer takım taraftarlarından da avantacılar var, ama nasıl tepki koyuyorlar bir bakın allaşkına.

yönetememek

bu yazıyı yazarken, rijkaard ile salak saçma açıklamalar geliyor. "sistemde sorun var". ne sistemi? 4-3-3 mü? mustafa sarp, servet çetin mi? nerede sorun var? biri diyor ki "rijkaard ile herhangi bir tasarrufumuz yok", biri diyor ki radikal kararlar alınacak. adnan sezgin eminim nobre'yi almanın hayallerini kuruyordur.

alınsın tabi, rijkaard gitsin, fatih terim de gelsin. sonra daha rezalet oynayalım, densin ki sezon ortasından aldı, bu kadar olur vs... sonraki sezon aynı terane. bu sefer hagi gelir. gerets gelir, tugay gelir...

inşaat firması olduk camiacak. herkes aslantepe'ye kilitlendi. eminim ki mustafa sarp çok muhteşem oynayacaktır. servet barcelona'da oynasa maradona olacaktı, belki olur orada.

eyvah eyvah eyvah... rıdvan dilmen

2010-09-13T13:33:00.001+03:00

geçen hafta yazılmış bir yazıyı üşengeçlik ve teknik imkansızlıklardan ötürü anca yayınlayabiliyorum. 13 dev adam, referandum derken gündem çokça değişmiş olsa da taslaklarda kalmasın.

uzun zamandır mecbur kalmadıkça veya çok sıkılmadıkça ntvspor izlemiyor ve böylelikle cahiliye taifası rıdvan dilmen, sergen yalçın ve mustafa doğan'ın sığ yorumlarına denk gelmiyordum. son yılların saçma sapan pop karakterlerini, bbg yarışmacılarını acaba nasıl bir rezillik yapacak? merakı ile popülerleşmesine benzetiyorum, rıdvan'ın bu radde popülerliğini. itiraf ediyorum, ben de "acaba nasıl küçük düşürecek kendini?" diye merak ediyor ve izliyordum. şimdi o merakım bile yok.

zaten rıdvan'ın "kimdi bu futbolcu, mançester siti'deydi değil mi?"leri, ikiye bir yapmaları, önde basmaları inanın beni rahatsız etmiyor. kaldı ki bir şekilde futbol bilgisini günceller, milliyetçilikle bezenmiş duygularından arınır veya en olmadı birden mucizevi şekilde aydınlanma yaşar ve futbol konusunda "hadi oğlum, hadi yavrum, sırtını döndürme"dan başka iki kelime edebilir; futbolu analiz eder vs... sorun cehaleti ve lezzetsiz yorumları değil. beni asıl rahatsız eden kişisel çıkar ilişkileri ile yorumları, "ortaya laf attım gocunan gocunur" triplerinde laf sokuşları, ben demiştim hırsıydı. belçika maçına kadar denk uzunca zamandır denk gelmediğim için de rahattım.

ama belçika maçında yine izlemek/dinlemek zorunda kaldığımız rıdvan dilmen gecesi, yine histerilerle bezenmiş ses, yorum ve bilgi kirliliği... 5. dakikadan itibaren "hiddink'i nasıl eleştirsem" tavrı. hiddink gibi kariyerli bir teknik adam gelmiş olmasa, mesela abdullah avcı - ersun yenal kalibresinde ve kendi çevresinden, eşinden, dostundan olmayan bir teknik direktör görevde olsa, onu hiçbir resmi maç yapmadan istifaya davet edecek hadde ve çirkin bir hırsa sahip. fakat arkadaşı oğuz çetin'in yaptığı çokça belli olan oyuncu seçimlerine yarım ağızla değinecek, hiddink'i eleştirirkenki cesareti gösteremeyecek kadar aciz. aynı şekilde arkadaşı aykut kocaman'a, arda turan kardeşine ve halı sahadan diğer arkadaşlarına, aziz başkanına gösterdiği tahammülü; onur kıvrak'a, futbolun adaleti için onlardan çok daha fazlasını hak eden rijkaard'a, hiddink'e ve hatta schuster'e bile göstermediği aşikar.

şişirilmiş futbolculuk kariyerini, yine fazlaca şişirilmiş yorumculuğuyla taçlandırıyor rıdvan. çoğu zaman kibri zayıf vücudundan taşıp, milli takımın teknik direktörlüğüne bile talip olabiliyor, ki şu teknik direktörlük kariyeriyle ben olsam utanırım. [başarısız teknik direktörlük deneyimleri benim için önemsiz olsa da bizzat kendisi tarafından rijkaard'ın sparta günlerinden sıkça bahsedildiği için yazıyorum, ne kadar kendini bilmez ve tutarsız bir insan olduğunun görülmesi açısından...]

oha be prekazi, bu adamlarla iş mi yapılır?

2010-09-02T13:33:00.003+03:00

az kalsın fatih terim geliyorken; eskişehir maçı'ndaki 3 gollü galibiyet, sonrasında yapılan insua ve misimovic transferi şu an için bir çok sorunun üzerini örtmüş gibi gözüküyor. fakat hala varlar ve patlamaya hazır bomba gibi duruyorlar. ama daha önce de dediğim gibi, bu yönetim her sorunu daha fazla sorunla çözmekten başka yöntem bilmiyor. ve son günlerde yaşanılanları gördükçe, kötü futbola üzülmeye sıra gelmiyor, gelemiyor.

başarılara doğan ve bu yüzden kendisine minnet duyan bir nesli galatasaray'lı yapan prekazi'ye yapılanları izleyince çok üzüldüm. prekazi de belki gerçekleri çarpıtıyor olabilir ama iki taraftan hangisine inanırsın deseler, tereddütsüz prekazi derim. bu yüzden, prekazi'ye yapılanların doğru olduğu önkabülüyle yazıyorum bunları.

tahminimce, son güne kadar bitirilmeyen transfer yüzünden yönetim panikledi ve jovanovic'i "inamoto stepnesi" olarak son gün transferi olarak getirmek istedi.fakat adnan sezgin - prekazi'nin öyle sanılmaktan imtina ettiği, korktuğu, utandığı, üstüne basa basa olmadığını söylediği menajerliğin bayrak sallayanı adnan sezgin - büyük ihtimalle bu transferden üzeceği avantacı menajerler yüzünden vazgeçti. ki bu herifleri kızıştırmak için, saçma sapan bir faksı resmi siteden yayınlama rezilliğini gerçekleştirenlerden bahsediyoruz.

prekazi'ye de tapılırcasına sevildiği, taparcasına sevindirdiği bu topraklardan boynu bükük ayrılmak kaldı. hem de, aşkım dediği takıma katkıda bulunmak için gelmişti...

prekazi'ye neden mi inanıyorum? çünkü bu adamların samimi olduğunu düşünecek kadar saf da o yüzden. aksi takdirde ruhunda birazcık çakallık olsa, karşısındakilerin çok daha büyük çakallar olduğunu anlardı da o yüzden. çıkarı olsa böyle konuşmazdı prekazi; "anlatırsam yer yerinden oynar" diyip bir bok anlatmayan hakan şükür gibi değil de, derdini "kullanılmış bir paspas gibi hissediyorum" diyerek anlattığı için inanıyorum ona.

yavaş yavaş soğutun insanları galatasaray'dan. ama gittiğiniz gün bayram yapacak insanların çokluğunu gördükçe, amacınıza ulaşamayacağınızı düşünüyorum.

galatasaray:2 karpaty lviv:2

2010-08-20T10:30:00.002+03:00

foto: galatasaray.org

bir taraftar ne izlemek ister? güzel futbol mu, galibiyet mi, yoksa saha içinde takımı için, yeteneği ne olursa olsun yüreğiyle oynayan futbolcular mı veya sadece sevdiği renkleri mi? dün ilk yarı bu 4 olgudan hiçbiri yoktu: ne güzel futbol, ne skor üstünlüğü, ne savaşan futbolcular, ne de sarı-kırmızı. dolayısıyla takım soyunma odasına giderken istemsizce tepki gösterdim. ikinci yarıyı da bu yaptığım yüzsüzlüğün utancı ve pişmanlığıyla izledim. bariz vicdan azabı çektim.

bir çok maçta kötü çıktım sami yen'den. ama hiçbirinde yuhlamadım takımı. bu açıdan bakıldığında samimi olarak söylüyorum, soğukkanlı ve öfkesini yönlendirebilen biriydim. ama dün gece hakikaten çığrından çıktım. çünkü bir futbol takımı her ağustos yeni umutlara gebeyken, bizim ağustosumuz geçen mayısın devamı şeklinde. asıl sinirleri bozan da bu umutsuzluk ve kötünün devamı açıkçası. "adnan biraderler" geçen yılki film beğenilince devamını çekmeye karar vermiş olmalı.

tribünde yanımdaki koltuklarda, 3 tane küçük taraftar çocuk vardı. ikinci yarı başlarken, baktım ki biri somurtmuş oturuyor. çocuğun o haline üzülerek ben de "3-2 yeneriz, sen üzülme" dedim, ben kendi dediğime inanmamıştım ama çocuk babasına "3-2 yenecekmişiz baba" dediğini duyunca da güldüm içimden. çocuk gibi saf olmak varmış. o an o çocuğa özendim; çünkü biri bana aynı şeyi dese "hassiktir lan" diyecek raddeye gelmiştim. ama o inanmıştı işte. bir ufak söz, onu umutlandırmaya yetiyordu.

sonrasında iki golden sonra çocuk da "çak bir beşlik" diyerek yanıma geldi. hatta servet'in sayılmayan golünü de "hakem saysa 3-2 bitmişti" diyerek yutturdum. dün geceye dair tek mutluluğum da o çocuğa galatasaray mevzu bahis olduğunda umutsuz olmamayı birazcık da olsa anlatabilmem.

futbola geçecek olursak, durumun vehameti için şöyle bakmak gerekiyor: geçen sene sağ bek pozisyonunda 3. hatta 4. yedek olan serkan kurtuluş; milli takımın sol beki hakan balta'nın yerine geçtiğinde takımı hareketlendirdi. işte burada çok büyük sorun var. futbolcuda, yönetimde, rjkaard'da, taraftarda.

futbolcuda sorun var, çünkü biliyoruz ki potansiyelinin çok altında oynuyor. hakan balta mesela, bir kere olsun sol kanattan bindirme yapmadı, açtığı ortalar yerini bulmadı. arda, dün o kadar kötüydü ki her topu ezdi. bu sene milli takımdaki performansının yarısını hala galatasaray'da gösterebilmiş değil.

rijkaard'da da sorun var: ali turan'dan sağ bek olmayacağını anlamıştır umarım. belki iyi bir stoper olur diyordum, dün ondan da vazgeçtim. çünkü ne pozisyon almayı, ne de kademeye girmeyi biliyor. uğruna o kadar fırtınalar kopan futbolcu bu olmamalıydı. umarım rijkaard takım mağlubiyet alışkanlığı kazanmadan, radikal değişiklik yapma ve risk alma cesaretini gösterebilir. aksi takdirde, bu alışkanşlığı silmek için kadronun baştan aşağı değişmesi bile gerekebilir.

yönetimde sorun var. bilinen şeyler yazmıyorum artık.

taraftarda, yani bende, bizde de sorun var. neyin nasıl yapılacağını hala öğrenebilmiş değiliz. kendi futbolcumuzun moralini bozuyoruz. gerçi dün ikinci yarıda birazcık olsun o tepkilerin faydasını gördük, çünkü futbolcular g.t korkusundan oynadılar. ama yine de, takımı uyutan, yerinde tepki vermeyen, bir dakika önce tehdit ettiği adamı bir dakika sonra alkışlayan bir tribün haline geldik. ben öyle anlar oluyor ki, tribünün kime nasıl tepki vereceğini kestiremiyorum artık. iyi kötü bir standardı bile yok.

son olarak, bu yönetimin sezon başında harry kewell ile sözleşme yenilememe niyetini anlamıyorum. dünyanın en ahmakça hareketlerinden biri olacaktı. harry kewell bugün takımdaysa, birazcık da bu seneki maddi sıkıntıya ve transferdeki beceriksizliklere şükretmeliyiz. gerçekten transfer yapabilseydi bu takım, harry kewell'ımız takımda olmayacaktı çünkü.

işte kewell da böyle biri bizim için. onu sarı kırmızı forma içinde görmek için, küçük bir çocuğun umutlarının kırılmaması için hatta, türlü maddi sıkıntıya ve beceriksizliğe şükran duyuyorsun.

frank rijkaard: "fizik gücüne kaybettik"

2010-08-15T11:44:00.001+03:00

foto: galatasaray.org

frank rijkaard'ın maç sonu açıklamalarını, prekazi misali kitap gibi okumak gerekiyor.

rikaard, sürekli iyi ve göze hoş gelen futboldan bahsetse de, bunu yapabilecek kadroya sahip değil. bu kadronun elbette başarılı olabileceği bir sistem vardır. lucescu bu takımı açık ara farkla şampiyon yapabilir misal. bu kadroyu kuruyorsan; lucescu'yu veya feldkamp'ı getireceksin. eğer rikaard'ı getiriyorsan da; orta sahayı mustafa sarp ve ayhan'a emanet etmeyeceksin. takımın umudu barış özbek olmayacak mesela.

denebilir ki; bu sayılan isimlere yeni bir anlayış aşılanabilir. ama rijkaard zaten iyi öğrencilerine bir çok şeyi öğretti. arda'daki gözle görülebilir değişim, sabri'nin artık aranan bir bek olması, hakan balta'nın defansta kazandığı önem gibi... hatta mustafa sarp'ın yetersiz olsa da futbolundaki değişimi de görebiliyoruz. ama kimse servet'e veya barış'a bu saatten sonra pozisyon bilgisi, dikine pas atmayı öğretmez. hele bu takımda.

rijkaard aslında mağlubiyet sonrası her açıklamasında, yönetimin stratejisizliğini yüzümüze vuruyor. belki de şu an galatasaray'ın fark yaratan özelliği fiziki üstünlükken; mağlubiyeti fiziki yetersizliğe bağlıyor. ki öyleydi de. yediğimiz ikinci golde; 35'lik ceyhun'u durduramadılar, servet adamını boşalttı ve golü yedik. yani bu takım, bırakın iyi futbolu; en iyi özelliği ile bile maça asılamıyor, rakip takıma oley çektiriyor.

rijkaard'taki psikolojik değişim de gözle görülebiliyor. artık çok daha sinirli. kendisini başarısız hisseden her adam gibi, tahammül eşiği daha da aşağılarda. o soğuk kanlı adam gitmiş, yerine saha kenarında çıldıran adam gelmiş. ne diyelim, onu bu hale getirenler utansın.

eğer rijkaard başarısız olur da giderse, kendisinin futbol anlayışında onulmaz hasarlar verecek bu topraklar. o burada bir devrim değil, biz onda bir darbe yapacağız anlaşılan.

sivasspor:2 galatasaray:1

2010-08-14T22:18:00.000+03:00

foto: galatasaray.org

maçla ilgili söyleyeceklerimden önce, digitürk webtv denilen haysiyetsizlikten bahsetmek istiyorum. bırakın webtv teknoloisini, hesap makinesi kullanmaktan aciz adamların yönettiği bir site; digiturkwebtv. sivas - galatasaray maçını 10 liraya satarken; sivasın sezonluk maçlarını 5 liraya satacak kadar hesap yeteneğinden yoksun insanların yönettiği bir siteden verim beklemek de benim aptallığım olsun.

maça gelince... ayhan ve mustafa sarp'ın en iyisi olduğu galatasaray'ın yorumu ne kadar yapılabilir ki? ali turan galatasaray'ın a2 dahil herhangi bir takımında oynayacak futbolcu değil. neill'daki düşüş, cana'nın beklenenden çok düşük performansı bugünkü sonucu getirdi. tabi hali hazırda kendi pozisyonunda oynarken fiziğinin dezavantajını yaşayan emre çolak'ın sağ açıkta oynaması da galatasaray'ın oyununu büyük ölçüde bozdu.

karakteristik bir galatasaray golü ile başlamıştık. neill ile uzun pas, arda'nın akıl dolu pası, ve büyük ihtimalle kamp döneminde bu pozisyona hazırlanan mustafa'nın ileri çıkışı ile golü bulduk. sonrası cinnet, sonrası sinir, sonrası kahır bela.

orta sahada pas yapmayı geçtim, pres yapmaktan aciz bir orta saha vardı. sivas'ın ilk golünü ilk paragrafta bahsettiğim teknoloji düşmanları yüzünden ancak tekrarlarında görebildim. aykut ve ali turan kassalar böyle gol yiyemezdik. defans ve kaleci pozisyon almayı bilmezse, böyle olur.

ikinci yarıda ise, doldur-boşaltın en güzel örneklerini sergiledik. mehmet batdal'ın alınmasını tehlikeli bulmuştum. tipik bir hakan şükür sendromu. mehmet girdikten sonra, her top havadan şişirme şeklindeydi. gerçi kısa pas yapmaktan bile aciz takım için bu bile normal. yediğimiz gol ise, orta saha ve servet'in hediyesiydi. 35'lik ceyhun'dan topu bir türlü kapamayan orta saha ve neill'a "dur sen alamazsın, ben alayım" diyerek kendi tarafını boşaltan servet sayesinde 2. golü kalemizde bulduk.

ağustos'un 14'ü. 17 gün daha var transfer için. ve takıma en az 4 tane ilk 11 oyuncusu gerekiyor. olmayacak biliyorum ama, olması için de dua ediyorum. hayatımda gördüğüm en değerli hocanın ellerimizden kayıp gitmemesi için...

galatasaray 2010 - 2011

2010-08-13T10:16:00.001+03:00

fotoğraf: galatasaray.org

3 aylık hasretimiz sona eriyor ve bizim için sezon yarın başlıyor. tabii ki hazırlık maçından öte olmayan ofk belgrad maçlarını saymıyorum. takımda ne kadar sorun olursa olsun, her başlangıç yeni umutlara gebedir. "galatasaray adının olduğu her yerde umut vardır".

sadece umut mu var peki? sorunlar birikiyor, ve her sorunu çözerken daha fazlasını ekliyor yönetim. özhan canaydın'lı zamanları bir tehdit abidesi gibi gösterip; ehven-i şer deyip bu yönetimin her yaptığını da bağrımıza basacak değiliz. son zamanlarda tribün de takımla birlikte küme düşse de; galatasaray taraftarının geleneğinde vardır gerektiği yerlerde yönetime ince ayar çekmek veya darbe yapmak. 19 mayıs 2007'de genç taraftarlar rahatsızdı netekim.

bu yönetimin en büyük sorunu ise vizyon. vizyonun olmadığından bahsetmiyorum; aksine bu kelimeye gereğinden çokça takılmış olmaları. imaj üzerinden vizyon genişletmeye çalışıyorlar fakat vizyon, kendi imajını oluşturmalı. örneğin; rijkaard ihtiyacımız olduğu için veya futbol anlayışında büyük bir değişiklik yapmak için getirilmedi. transferinin tek sebebi "komşular total futbolda görsün". yani imaj. yani devrim değil, revizyon bile değil, göz boyamak. türk telekom arena'da da buna benzer bir sonuçla karşılaşılabilir. çünkü yönetim oraya rakip takımı etkisi altına alacak bir cehennemden ziyade gelir kaynağı olarak bakıyor. dolayısıyla yüksek bilet fiyatları, tribünün görüntüsünü çokça değiştirecektir. bu iyi mi sonçlanır, kötü mü bilemem.

her seferinde rijkaard hamlesinin tamamlayıcı öğelerinin yapılmadığından bahsediyorum. geçen seneden beri bu takımın orta sahası "biz biliyoruz da mı oynuyoruz" diyor, forvet mevkii "ben aslında yokum" diyor, kaleci "abi sıkıldım başka biri geçsin kaleye ben ileri çıkayım" diyor. yani takımın her tarafı dökülüyor. yani bu manzara, bir aylık değil bir yıllık manzara. yani bu sorunun çözülmesi için 8-9 aylık gibi bir süren var. sonuç ne? lig başlıyor ve durum eskisinden daha kötü. keita + mehmet topal gitti; onların yerine cana + pino geldi. benim düşünceme göre denklemin sol tarafı çok daha ağır basıyor.

elano satılıp başka gelen parayla transfer yapılacakmış. belki de orta sahanın futbolu en iyi bilen adamı satılacak; yerine gidip "player search"te 5-10M € arasındaki bütün futbolcular listelenecek, oradan da bütçeye uygun bir futbolcu alınacakmış vs. biz de bu sene mahsülü satarsak traktör alacağız işte.

benim felaket senaryom ise, tüm bu olanlardan sonra suçun rijkaard'a ve arda turan'a yıkılacak olması. rijkaard, başarılı bir teknik yönetim sergilemiyor olabilir; arda turan çok iyi oynamayacak olabilir fakat taraftar, yönetim, futbolculara bakıldığında teknik ekip ve arda turan eleştirilme sırasında en sondalar.

son olarak bu seneden isteklerimi sıralayayım ve yazıyı bitireyim:

her ne olursa olsun, rijkaard ve neskeens ile sözleşme uzatılsın.
futbolcu yuhlanmasın. yuhlayanları bastırmak için tezahurat yapanlar da yuhlanmasın.
elano'dan umut kesilmesin. elano candır, canandır.
abdul kader keita arada bir hatırlansın, azıcık tezahürat çokça gönül alır.
kewell'ın karısına gidilsin, "1 yıllık anlaşma nedir ya, ateş almaya mı geldiniz" denilsin.
cevad prekazi bizim maçlarımızı yorumlasın. ben alıştım onun türkçesine. diğerlerinin ne dediğini anlamıyorum zaten. o okuyor rikaard'ı kitap gibi.
transfer yapılmazsa, en azından prekazi'nin önerdiği futbolcular alınsın. o da olmadı prekazi takıma alınsın.
orhan ak, inamoto üzerinden yeni dönem futbolu tartışılmasın.
seneye şampiyonlar ligi'ne gidebilecek bir sıralamada bitirilsin. hatta mümkünse şampiyon olunsun bi' zahmet. sonbahar çarşambalarının 21:45 saatinde heyecansız olmak istemiyoruz artık.

galatasaray:2 ofk belgrad:2

2010-07-30T09:56:00.003+03:00

Ayrılık vaktinin sesleri var son istasyonda,
Hüznün rengi var bu sonun başlangıcında.

ali sami yen'e veda sezonunun açılış maçı, bize eğer çok ekstrem değişiklikler olmazsa, önümüzdeki sezonun nasıl gideceği hakkında sağlam ipuçları verdi. gerçi ipucuna da gerek yoktu hani, geçen sezona baksak aynısını göreceğiz.

şu çok net ki, gelecek hakkında umutlu konuşabilmek için bu takıma transfer yapılması gerekiyor. hem de kaleden ileri uca kadar her mevkiye. acı ama gerçek: barış - mustafa - ayhan üçlüsünü toplasan, bir emre belözoğlu etmez maalesef.

satmaya çalıştığın arda ile zar zor transfer baskısı ile geri çağırdığın harry "the yaşlı ve sakat" kewell ve daha 3-4 gün önce gelmiş olmasına rağmen pino takımın en iyisiyse, işler çok ters gidiyordur. en önemli eksiklik de, geçen yıldan beri rijkaard hamlesinin üzerine tamamlayıcı öğelerin yapılmaması. bilerek ve kasten olduğunu düşünüyorum. zira, yönetim tüzük konusunda değişim rüzgarı estirirken; işine gelmeyen ve iktidar mücadelesi olarak gördüğü noktalarda çok daha muhafazakar oluyor. adnan sezgin gibi bir adamın rijkaard ve neskeens'in amiri kıvamında olması bunu gösteriyor.

neyse, bambaşka sorunlar da var. sabri sarıoğlu için sağ açıkta serdar özkan oynayınca ondan mutlusu olmayacak büyük ihtimalle. 2-3 pozisyonda pino öyle boş koşular yaptı ki, sabri yine de orta sahaya döndü. her ne kadar görmezden gelmeye kalksak da, geçen yıl elano'ya yapılanlar, bu sene pino'ya yapılmaya başladı. sabri'nin kasten yaptığını hissettim. histen de ziyade, çok belliydi. o pası pino'ya atmamak özel bir çaba gerektiriyordu çünkü.

diğer konu da, taifanın arda'ya hala tepkili olması. buna bilhassa dikkat ettim, her iki golden sonra. adının bile bağrılmaması için, golden hemen sonra pınarbaşı çektirmeye başladılar. allah'tan yeni ve eski açık böyle kirli hesapların içinde değil ki, bütün stad arda turan adına tezahürat yaptı. ve bütün stad yaparken, amigolar nedense sinirliydi ve taifa bağırmıyordu. yanisi: arda sezon ortasında belki o kadar bile geç olmadan satılabilir.

gecenin en güzel yanı, her haliyle neill ve kewell'dı. keşke herkes onlar kadar yaşlı ve sakat olabilse.

son olarak: turu geçeceğimizden eminim.

abdelkader keita

2010-06-21T00:28:00.000+03:00

ulan ne adammışsın keita? binlerce mil ötesinden, galatasaraylıların içindeki objektiflik tutkusunu yine ortaya çıkardın. başkasından önce biz bitireceğiz seni. aynı lincoln'de olduğu gibi, arda turan'da olduğu gibi. hakikaten şaşırıyorum. aslında şaşırdığım, hak edene misliyle gider yapan hagi'ye ses çıkarmaman ama neyse... aklın tutulmuştur herhalde. yoksa pek seversin objektifliği

keita'yı nasıl eleştirdiklerini gördükçe zaten sinirleniyorum.

"brezilya'nın portekizle maçı var ve senin için oynayacak(!) olan brezilya'dan adam attırıyorsun." bir önceki satırda haysiyetsizlikle suçladıkları keita'yı hemen ardından yaptıkları yorum bu. ya bari tutarlı olalım. yani atılması gereken bir adamı, sırf bir sonraki maçı gruptaki rakipleriyle olduğu için oyunda kalmasını sağlamak onlar için haysiyetsizlik değil.
"kaka'nın yaptığı tamam da" diye başlayan eleştiriler. nesi tamam arkadaş? asıl ilk önce onu konuşmak gerekiyor. kadıköy'deki maçta, fenerbahçe tribününden atılan şişe yüzünden yapılmıştı benzer yorumlar. ilk önce o şişeyi tartışmalısın bir galatasaraylı olarak, onu geçtim bir futbolsever olarak. keita'nın rollerini eleştirirsin sonra.
keita'nın yaptığını savunmuyorum tabi ki. ama ilk başlta keita'nın sinirine hakim olamayıp rakibi yumruklarını eleştiririm ben. şişe gelince rol yapmasını değil, roberto carlos'a dirsek atmasını mesela. ama siz o zaman da yerde öpücüklerle tebrikleri kabul eden roberto carlos için "büyük profesyonel" diyecek kadar objektifsiniz işte. o kadar da tutarsız.

teker teker bitirin bakalım futbolcuları, medyanın üzerinden alın yükleri. metin oktay ile büyüklük nostaljisi olur ancak. ne futbol metin oktay zamanının futbolu, ne sen metin oktay zamanındaki taraftarsın.

harry kewell gitti, "sağlık" olsun

2010-05-21T22:17:00.001+03:00

ellerine düşen futbolcuyu 3 aydan önce vermeyen sağlık ekibinin kurbanı oldu kewell. bence, galatasaray'ın son iki senedeki başarısızlığının en büyük sebebidir sağlık ekibi. milan baros tam iyileşti derken, adam bir ameliyat daha oldu, 2 ay gecikti. türkiye'nin en iyi sağ beklerinden biri olma yolundayken uğur, eğer almanya'ya gitmeseydi yürüyemecekti bile. linderoth'unki bitti, emre güngör kronik sakat. hadi gökhan zan'ın anatomisi öyle diyelim. jo'yu havaalanında taraftardan sonra sağlık ekibi karşıladı, 1 buçuk ay kadar misafir etti. hemen aklıma gelenler bunlar. biraz daha zorlarsam hasan şaş, lincoln, serkan çalık var. servet ne akıllı adammış ki sakat sakat oynadı 2008'de de ellerine düşürmedi kendini.

galatasaray'daki sağlık ekibi sorunu olduğunu anlamak için tıp bilmek gerekmiyor. azıcık matematik yeter. bu kadar veri varken, hala sakatlık problemlerini göz ardı etmek için ya matematik bilmemek gerekiyor, ya da zaman sizin için çok çabuk geçiyor.

eğer 19 mayıs 2007'deki tepkiler verilmiyorsa yönetime, ne yıldız transferler ne de rijkaard'a olan sabırdandır. nasıl son iki yıldaki en büyük şanssızlığımız sağlık ekibi ve sakatlıklar ise, en büyük şansımız da fenerbahçe'nin şampiyon olamamasıdır. bu seneyi kurtaran da, timsah yürüyüşü oldu, taraftarın tüm sorunu uçtu gitti. bu kadar küçüldük bir bakıma da. uefa kupası maçlarını izliyorum da, hem tribün, hem yönetim hem de futbol olarak 10 yılda bu kadar gerilemek için ekstra çaba sarfetmek gerekiyor. neyse, kewell gidince sinirlendim, bambaşka konulara daldım.

eğer aralıkta lige havlu atmayıp, ikinci yarıda bile hala yarışın içinde kalabildiysek, harry kewell sayesindeydi. ve o kadar eminim ki, gönderilenlerin yerine yapılacak yabancı transferlerden en az ikisi için "kewell'ın sakat hali bile şunlardan iyidir" diyeceğimizden. en azından yapılacak transferlerin sağlık ekibimize karşı bağışıklık kazanması 1 yıl alacak.

galatasaray'a hagi'den sonra gelen yabancıları düşünüyorum da, en sevdiklerim mondi, song ve iliç'ti. ama kewell çok farklıydı. kulüpte iki yıl gibi çok az süre geçirmesine, hatta geçirdiği zamanın yarısında sakatlıklar boğuşmasına, bu yıl da artık gideceğini hissetmemize, "two size"lerle düşman olduğumuz leeds united'daki kariyerine rağmen çok sevdik onu.

sevdik ama attığı goller için değil. bizim kadar galatasaraylı olmayı başardığı için. bizi de bu dünya kupası'nda onun kadar fanatik avustralyalı yaptığı için.

en önemlisi de, attığı her golden sonra, 10 yıldır özlediğimiz gülen gözleri bize yeniden hatırlattığı için.

"arda turan gitsin, kendini kurtarsın"

2010-05-15T20:05:00.001+03:00

böyle bir örgütün gizli gizli çalışmalarını yürüttüğünü düşünüyorum. "arda turan gitsin, kendini kurtarsın". bu örgütten acaip korktuğumdan, benim de tek yorumum bu olmaya başladı artık. lost izliyorum "abi jack gitsin, kendini kurtarsın, harcamasın kendini bu adada" diyorum. gündemi değerlendirirken tak yapıştırıyorum: "kılıçdaroğlu gitsin abi, kendini kurtarsın". ibo dinliyorum "vur gitsin beni"

arda turan kimden kurtaracak kendini? medyadan mı, taraftardan mı, yönetimden mi? ercan saatçi'nin bile müdür olabildiği medya yüzünden mi gidecek arda? biri arda'ya hatırtlatsın o zaman, ercan saatçi'nin en yetenekli olduğu alan müzik. varsın gerisini arda düşünsün.

veya 20'li yaşlarındaki, kendi hayatı hakkında bile fikri olmayan, taraftar olmak ile kimliğini özdeşleştiren reis yamakları mı veya "bin galatasaraylı onbin fenerliyi yok eder" diyen cimbom old boys mu? sorun ilkiyse, bence herhangi korkusu olmasın, azıcık iyi oynadığında büyük kaptan olacaktır onların nazarında. ikinciyse anlarım ama. korktum yeminle. ki yok etmişler galiba. bir onbin kadar fenerliyi arama çalışmaları halen sürüyor.

yönetim mevzusunu da hiç anlamıyorum. adnan polat'ı başarısız bulsam da gittikçe işi öğrendiğini düşünüyorum. fakat o görevde kim olursa olsun, salt galatasaraylılık sevgisi yüzünden durmuyor orada. "çok büyük paralar dönüyor abi o işte, aklın hafsalan almaz." arda da biraz sakin düşündüğünde, galatasaray'ın yakın tarihindeki en değerli futbolcularda biri olduğunu, yönetimin de altın yumurtlayan tavuğu kesmeyeceğini bilir.

arda turan gitsin diyenler, arda turan'ın sorunun kendisi olduğunu görmeyenler. rijkaard veli toplantısında "zeki ama çalışmıyor" demiş. şimdi çalışmak diyince de antremandan sonra bugün ne öğrendik tekrarlayalım diyen, maketten barajın önünde frikik falan çalışan bir arda turan geliyor aklıma, fakat öyle değil. mental olarak çalışması lazım. profesyonellik ile taraftarlığını bir potada eritebilmesi gerek; düşmanlık, centilmenlik ve volkan'a sarılma hususunun farkına varabilmesi gerek. milliyetçilik ile şövenistliğin tanımlarını biliyor olması gerek.

biz elimizdeki arda'nın değerini bilelim bence. arda'nın üzerine titreyelim. yavan yavan "arda turan çok iyi futbolcu ama gitsin" diyenlere karşı çıkabilelim. galatasaray'da yapacağı çok şey var hala, öğreneceği çok şey var. bizim arda'mıza ossasuna, ayntıraht frankpurtlar, stoke city'ler falan değil liverpool'lar, milan'lar, efendime söyleyeyim barca'lar yakışır.

o yüzden arda kalsın, kendini kurtarsın.

sakin sessiz bir haftasonu

2010-05-15T19:35:00.000+03:00

biraz önce düşündüm de, jo'suydu, arda'sıydı, hüseyin göçek'iydi derken ne yorulmuşuz be arkadaş. sami yen'den canım burnumda ayrılıp otobüse giden yol ile hatırlayacağım bu seneyi.

bu yıl ilk ve büyük ihtimalle son defa, galatasaray'ın maçının olduğu bir haftasonunu futbol düşünmeden geçiriyorum. gençlerbirliği maçı dünya tarihinin en amaçsız maçlarından biri olacak. keşke federasyon bir karar çıkarsa da, son haftada sıralamadaki yeri değişmeyecek takımları boşu boşuna oynatmasa. yarın akşam ekranın başına geçtiğimde sıkıntıdan patlamak istemiyorum.

sabah kahvaltıda mart ayının galatasaray dergisi vardı elimde. puan durumunda fener'den 5, bursaspor'dan 4 puan öndeymişiz. bir an a2 ligi mi diye kontrol ettim. "bakiyim valla bizim takım". bir de gelecek maçlar bölümüne baktım, eskişehir, ankaragücü, trabzon, fener...

hey gidi günler hey, bundan günleeeer günleeer önceydi. arda büyük kaptandı, jo ve gio fırtına estirecekti, kewell ve baros da dönünce açık ara farkla şampiyon olacaktık. bu bile, ne kadar gündelik düşündüğümüzü gösteriyor bize. hemen hemen bizimle aynı önemde ve sayıda maçları vardı rakiplerimizin. yani 1 buçuk ay önce lig bitmiş olsa, arda büyük kaptan olarak kalacak, rijkaard omuzlarda olacaktı. çok kötü geçirilen 1 buçuk ay yüzünden bütün gemileri yaktık.

olsun be.... olduğu kadar

işte hendek, işte deve!

2010-04-19T10:47:00.003+03:00

ya bu deveyi güdersin, ya bu diyardan gidersin, hüseyin göçek.

hendek konusunda abartmış olabilirim ama deve az bile kaçtı.

elyalano dürümer ve ortea sıçescu

2010-04-15T21:24:00.002+03:00

lucescu: "elano galatasaray'ın son yıllardaki en iyi transferi" (31 temmuz 2009)

shaktar donetsk'in genel müdürü: "elano'nun aklı fikri paradır ama lucescu ona çok güvendi" (4 eylül 2009)

yine lucescu: "bana sorsalardı elano'yu almayın derdim" (15 nisan 2010)

---------

siz ilk önce aranızda kararlaştırın, sonra bize söyleyin. olmuyor böyle. veya parçaları birleştirince lucescu'nun düşüncesi şöyle:

"elano alınıca çok iyi transfer olur ama bana sorarsanız almayın, çünkü ona çok güveniyorum"

hay deli.

metafiziksel üstünlük

2010-04-12T17:29:00.000+03:00

dünya futbol terminolojisine, aslında içi çok boş olan bir şey kattık: ruh. aslında bu "ruh" denilen ve her başarısızlıkta olmadığı iddia edilen şeyin arka planında türkiye insanının, başarıya giden yolu rasyonel düşünce yerine daha çok tasavvufta, sevgide, aşkta vs.de aramasında kaynaklanıyor.

geçen sene kocaeli maçında baros'un kaçan penaltısı mesela veya bu sene fener maçında daha ilk dakikada girilen gol pozisyonu... her iki maçtan sonra da, ruhun ne kadar pamuk ipliğine bağlı olduğunu gördük. kocaeli maçını 3-1'den çevirsek veya fener maçı mustafa'nın golüyle 1-0 bitse; kimsenin ruh falan tartışacağı yoktu, aksine "işte galatasaray ruhu bu" yorumları yapılacaktı.

tabi bu ruh mevzuunun geçmişi bilhassa fatih terim ve galatasaray özelinde hakan şükür taifasına dayanıyor. türkiye futbolunda, o zamanki fatih terim'in futbol felsefesine dair "hababam saldır, allahını seven defansına gelsin, toplu hücum toplu defans beyler"den başka bir analiz yapılamıyor. yine o zamanki tarifi imkansız gibi gelen başarıyı, meslea ortak futbol aklı ve hagi merkezli organizasyon çeşitliliği yerine, ruh ile açıklamayı tercih ettik. fatih'in istanbul'u fethini de veya kurtuluş savaşını da biz böyle açıkladık.

böyle açıklamaya devam ederek de bütün başarılarımızı bir nevi kendi ellerimizle gölgeliyoruz. aslında oyunun kurallarına göre kazanamayacağımızı biliyor, ama "o kutsal enerjik ruh" ile kenetlenmişlik sayesinde bir şekilde kazanıyoruz. örneğin, uefa kupası finali diyince, çoğumuzun ilk aklına taffarel'in henry'nin şutunu çizgiden çıkarması gelir. veya final maçından dakikalar önce fatih terim'in konuşmasından tüme vararak fatih terim'in 4 yıl boyunca futbolculara hep böyle taktik verdiği gibi bir ilüzyon oluşuyor.

fakat futbol hakikaten böyle oynansaydı, bizim oraların yerel mourinho'su ergun kantarcı şu an milli takımı çalıştırırdı. zira kenardan öyle bir gazlardı ki futbolcuları, tribünden ben inip oynarım gibi gelirdi.

kendimi bildim bileli milletçe birlik ve beraberliğe ihtiyacımız var. ekonomik temelli sorunları ben sokaktaki adama sarılarak çözemeyeceğimi bildiğim halde mevzu hep bu. aynen futbolu da hep bu akıldan teknikten uzak bir biçimde açıkladık. golden sonraki sevinç yumağına; golden önceki organizasyondan daha çok önem atfettik. oysa ki futbolda asıl birlitelik birbirine sarılarak değil, organizasyonla oluyor.

bir de son zamanlarda şu çıktı: "rijkaard'ı da kendimize benzettik". böylesine pişkin bir açıklama, herhangi bir spor programında illa ki yapılacak. sanki rtük'ün talimatı var gibi. mesele, biz rijkaard'a benzeyemedik ki. haftasonundan anladığım bu.

RUH ve sinir hastalıkları hastanesi [sıçıyoruz reis]

2010-04-11T21:18:00.001+03:00

ne ruhmuş be birader. herkesin ağzında.

maçtan önce alkolü ağzı dışında her yeriyle içenlerin, esrarı çekip adam olduğunu zanneden liseli bebelerin, dünyadaki tek rol modelleri reisleri olanların, dünyadaki tek amaçları da reis olmak olanların kimler tarafından neden, hangi sezon sonu hesapları için kullanıldıklarını bilmiyorum. bu kişiler zaten umrumda da değil.

esas derdim, tribündeki bütün aklı başında kişilerin de bu heriflerin gazına gelmesi. belki de tribünün %20'sini oluşturmuyor bu insanlar ama bu gece bütün tribünü etkisi altına aldılar ya.

numaralı tribün, onların sosyete diye küçümseyip küfür bile ettiği insanların olduğu tribün, bu sezonun belki de en aklı başında tepkisini re-re-re ra-ra-ra ile verdi.

hani ultraslan'ın sürekli övündüğü bir şey vardı. tribündeki serserileri, karaborsacıları, çığırtkanları atıp; sadece takımı destekleyen bir grup oluşturmuşlardı ya. şimdi o kovdukları adamlara dönüşmüşler, haberleri yok.

"veleybol"

2010-04-04T22:11:00.001+03:00

arkadaş ne sporperver, ne finalşinas insanımız varmış.

sırf susma yasağı değil konuşma mecburiyeti yüzünden belirtiyorum ki, fenerbahçe acıbadem'in başarısını kutluyorum. ve hiçbir maçlarını da izlemedim.

şimdi sorun şu ki; bütün spor medyasında büyük bir infial var. "üstüne basarak belirtmeler", "bu noktayı vurgulamakta fayda var"lar, "şurası çok daha önemli ki"lerle, derdin üzüm yemek değil, bağcıyı dövmek olduğunu gösteriyorlar.

misal cumartesi günü, ntv'nin muhabiri her bağlantıda "türkiye'de bu başarıyı şu ana kadar gerçekleştiren takım yok" derken; pazar günü "olimpik sporlarda türkiye'de bu başarıyı şu ana kadar gerçekleştiren takım yok" şeklinde değişti, hem de gelen tepkiler üzerine uzun uzun açıklama yaparak. yarın da büyük ihtimalle "olimpik sporlarda anadolu yakasında bu başarıyı şu ana kadar gerçekleştiren takım yok" olacak.

spor anlayışımız renge göre şekilleniyor. bu kategorizasyon daraltmasını görünce, ekşi sözlükteki "fener kırmak üzereyken tanımlanan rekorlar" başlığı aklıma geliyor. fenerbahçe reytingini başarı üzerinden değil galatasaray üzerinden arttırıyorlar.

fenerbahçe acıbadem yarı finaldeyken daum'u aykut'u güiza'yı konuşmak yerine; neden kimse bu başarıdan bahsetmiyordu? yoksa şampiyonlar liginde yarı finale olimpik sporda çıkan başka bir takım mı vardı bu ülkede? hem de futbolda?

bu çifte standardı görünce, ne sporperver ne finalşinas medyamız varmış diyorum. bizim getirdiğimiz kupalar zaten ya euro-cup gibi değersiz kupa. ya da konusu açıldığında duyarlı gibi bik bik ötülüp vicdan mastürbasyonu yapılan ama türkiye'nin ulurlararası anlamdaki en büyük başarısı olmasına rağmen zerre bahsi geçmeyen engelsiz aslanların dünya şampiyonluğu. ya da tesadüf bir fuar kupası işte.

keşke fenerbahçe acıbadem kupayı alsaydı da, ben de bu yazıyı "çekememezlikten" yazmış olsaydım. hem kupanın bacasız sanayi turizmde tanıtımımıza katkısı da olurdu.

galatasaray:0 fenerbahçe:1

2010-03-28T21:19:00.001+03:00

açıkçası son zamanlardaki derbilerle kıyasladığımızda muhteşem bir maç oldu. ben izlediğim futboldan keyif aldım diyebilirim. [varın siz düşünün geçmiş maçları artık, şu maça muhteşem dedik ya] fenerbahçe'nin orta sahası şu haliyle bile galatasaray'ınkinden kat be kat üstündü. tek silahımız olan kanatları da müthiş bir yardımlaşmayla kapattılar. yine de pozisyonlar bulmamıza rağmen gol bulamadık.

galatasaray'ın geçen seneki hayalleri fener maçıyla bitmişti. bu seneki kah şampiyonluk kah şampiyonlar ligi hayalleri de büyük ihtimalle suya düştü.

leo franco, volkan kilimci ve mehmet bölükbaşı dahil gördüğüm en kötü kaleci olsa da, bütün hatayı ona yıkmamak gerekiyor. aynı şekilde volkan demirel de emre b. dahil gördüğüm en karaktersiz futbolcu olsa da, kendisini tebrik etmek gerek.

galatasaray - selçuk şahin'i kahraman yapma enstitüsü'nden bildirdim. iyi akşamlar, ne kadar iyi olacaksa artık.

haftanın multimedyası #7

2010-03-25T17:25:00.001+02:00

jean luc ettori, monaco'nun eski file bekçisi, prekazi'nin sol ayağından çıkan füzenin tadına bakma şansına mahsar olmuş şanslı kaleci. veya şanssız mı artık, bilemiyorum.

haftanın şarkısı:

ve tabiki mevzu video olunca, özhan başkanın anısına, kendisinin başkanlığında yaşadığımız tartışmasız en güzel derbi olan kupa finalinin videosunu koymak istedim:

özhan canaydın olabilmek

2010-03-23T15:31:00.000+02:00

gitti ya, yazarım artık. kendisi 2,5 senedir hasta, bir kere olsun adnan polat dönemi ile karşılaştırmak dışında ismini ağzına almadım, nasıl acaba diye düşünmedim. şimdi de iki yüzlü şekilde arkasından yazmaya kalkıyorum.

sorun; her zaman "politically correct" veya kendi içinde tutarlı olmakta değil. özhan canaydın'ın başkanlığını bırakmasını istemiş biri olarak; her normal insan gibi arkasından pek ala üzülüp, iyi şeyler düşünebilirim. gidenin arkasından "helal edilir" bu topraklarda. ama dediğim gibi sorun bu değil işte.

sorun şu ki; futbol ve taraftarlık insalığımı unutturuyor bana. ve ben bunu yeni yeni farkediyorum. galatasaray yenildiğinde sinirden kudurmak, yendiğinde de bütün her şeyi unutup delicesine sevinmek istemiyorum artık. mağlubiyetten sonra da televizyon açıp, gazete okuyabilmek istiyorum. futboldan keyif alabilen, yenildiğinde rakibi tebrik eden, tuttuğum takımla geçilen zekice şakalara gülen, aynı incelikte de rakiple dalga geçebilen biri olmak istiyorum. veya ne bileyim "bursa'nın şampiyon olmasını istemek" istiyorum. ya ama yapamıyorum işte.

bazı insanların nasıl böyle olabildiğini merak ediyordum. işte özhan canaydın, galiba benim asla ulaşamayacağım büyüklüğe, efendiliğe ulaşmış biriydi.

bu haftasonundan, sonuç ne olursa olsun keyif alamayacak biri olarak, ardından söz etmek haddim değil özhan başkan ama...

güle güle özhan başkan

2010-03-23T13:11:00.000+02:00

fenerbahçe'nin korku cumhuriyeti

2010-03-21T14:14:00.000+02:00

fenerbahçe yöneticilerinin garip bir huyu var. işler kötü giderken taraftarları üzerinde paranoya ve korku yaratıyorlar. sanıyorlar ki, galatasaray önderliğinde ankaraspor dahil bütün diğer 17 takım + hakemler kafa kafaya vermiş ve "fenerbahçe'yi nasıl üzebiliriz?" diye düşünüyorlar. kurtarıcının güiza'nın mucize golü olduğu şu futboluyla sizi kim neden üzmeye çalışsın?

adaletsizlikmiş... bunlar, kendi taraftarının bütün çirkefliklerini cezalandırıyormuş... zaten bütün olaylar ali sami yen'de çıkıyormuş... kadıköy'de çıkanları ise araya karışmış galatasaraylılar yapıyormuş... savaşlar, yıkımlar hep galatasaray'danmış... bıdı bıdı...

aslında bu olayları koç taşağına billur deme "zerafetiyle", hiç konuşmadık diyip her seferinde konuyu 19 mayıs 2007 günü'ne getiriyorlar ya, işte ben buna bayılıyorum. lan ağzınızdan düşürmediniz ki hiç.

hayır, o maçın öncesindeki derbiyi nasıl da güzel unutturuyorlar? madem mevzu bahis karşılaştırmalı örnekler vermek; eric gerets'in alnı sami yen'de mi yarıldı? mondragon'un kulağının yanında ses bombası sami yen'de mi patladı? lazerleri, su şişeleri vs karıştırmıyorum bile.

evet, her iki takım da suçlu. derbinin tek güzel yanı, oynanmadığı diğer 32 haftada derbiyi düşünerek puan hesabı yapmak, arkadaşlar arasında laf geçirmek bir de. ama karşı yakanın bu sütten çıkmış tarzı yok mu? ah ah, işte ben buna bitiyorum.

adam atmışız tribünden. su atılınca saha kapatma cezası oluyormuş da, adam atınca para cezasymış. linç etmişiz. bir kişiyle linç? abartın... biz adamı mancınığa gerip öyle atacaktık hatta, numaralıyı aşırıp carrefour'un oraya gönderecektik adamı. ya ben mi yanlış izliyorum o görüntüleri?

(foto: golsüz eşitlik)

peki geçen yılki şu görüntünün cezası ne oldu? hiç. evet, hiç bir ceza verilmedi. adalet konuşulacaksa eğer, her iki takımın da en başta kendi pisliklerini temizlemesi gerek; bunları çözmesi gerek. konuşmuyoruz diyip her fırsatta boku karşı tarafa atmakla samimiyet olmuyor. devre arasında soyunma odasına girip hakem azarlamakla zerafet olmuyor.

arda turan

2010-03-01T10:06:00.002+02:00

bu fotoğrafta, umut var. bu fotoğrafta, görünmese de mutlu ve küçük bir çocuğun gülen gözleri var. bu fotoğrarafta cesaret; bu fotoğrafta, büyük bir kaptan var. kısacası bu fotoğrafta, 10'ların devamı var.

iyi ki de var.

fotoğraf kaynak: galatasaray.org
(Galatasaray Dergisi © Tuncay ŞEN)

galatasaray:4 kasımpaşa:1

2010-02-28T21:11:00.000+02:00

dos santos'un gecesi oldu. muhteşem bir futbol oynadı. rijkaard, dos santos da neden bu kadar ısrar ettiğini; galatasaray da forvet ve daha derli toplu orta saha ile neler yapabileceğini gösterdi. özlediğimiz çok şeyi görme fırsatı bulduk bu maçta. muhteşem golleri, forveti, 3'leri 4'leri, yediğimiz golde hatası olsa da sabri'yi çok özlemişiz.

şampiyonluk yolunda çok önemli son yarım saat izledik. şans, ilk defa bizden yana oldu.

kale arkası kapalı

2010-02-26T14:55:00.000+02:00

orwell'ın 1984'ü gibi. yılların eski açık'ı kale arkası kapalı olmuş. sanıyorum ki, ali sami yen'in adı da türk telekom yapılacak yakın zamanda ve "yeni stadımız hayırlı olsun" denecek.

seyrantepe'ye geçtik de haberimiz mi yok, yoksa; kasımpaşa ile şampiyonluk maçına mı çıkıyoruz?

70 tl nedir yahu?

galatasaray:1 atletico madrid:2

2010-02-25T22:19:00.002+02:00

arda'nın yediğimiz ikinci golden önceki hareketlerini görünce madrid gol atsın da elenelim istedim, büyük kaptan arda boşuna çırpınmasın istedim. nitekim oldu da. böyle bir taraftara rağmen, böyle bir skor hakikaten başarılı bir sonuç. ,

herkes caner erkin'e yüklenecektir. 20'li yaşlarındaki adama yani. çünkü onlar hatırlamazlar hagi'nin kopenhag'da, galatasaray tarihindeki en önemli maçta kırmızı kart gördüğünü. onlar sadece "hagii çok iyi yeaa abi" diyebilirler.

ama bilmezler kopenhag'ın "burası sami yen, burdan çıkış yok" sesleriyle inlediğini. bugün sami yen, durum 0-0'ken de, 1-1'ken de, galatasaray 10 kişiyken de deplasmandı.

ARDA seninle gurur duyuyorum.

söyle erman söyle, söyle ne oldu?

2010-02-19T01:07:00.002+02:00

arka direkten, keita mı koydu?

twitter hesabınız olsa bile size küfretmeye tenezzül etmem erman ve ilker.

atletico madrid:1 galatasaray:1

2010-02-19T00:51:00.002+02:00

(foto kaynak: penne arabiata)

ilk olarak, d-smart'ın erman toroğlu ve iker yasin seçimi, geçen haftaki trt'nin okay karacan seçiminden daha az konuşulacak. erman toroğlu ve ilker yasin, futboldan bütün anlamazlıklarıyla, olağanca bilgisizlik ve taraflılıklarıyla maçı bize sundular. bir ara erman toroğlu'nun atletico adına dua edeceğini falan sanmıştım. neyse, bize böyle adamlar yaraşır. okay karacan'a küfür edenler, şu an memnundurlar.

saçma sapan bir gol yedik. leo franco yine topa atlamaya ve pozisyon almaya üşendi. fakat, sonradan affettirdi kendini. caner, yediğimiz golde fazlaca özgüveninin kurbanı oldu. rijkaard da, şu ana kadar gördüğüm en kötü hamlesini yapıp gio'yu aldı. fakat, caner kalsaydı her halükarda daha iyi olurdu. çünkü gio hala alışabilmiş gibi bir görüntü vermiyor.

daha sonrasında izlediğimiz kör dövüşüydü. neill ve uğur, çok iyi kapattılar. neill muhteşem ama burada uğur uçar'a burada bir parantez açmak istiyorum. kendisi bir ilker yağcıoğlu, bir helveg standardında oynuyor. istikrarı tutturur ve hücum özelliklerini güçlendirirse, sabri'yi keseceğini düşünüyorum.

bütün maç boyunca "hem gol hem penaltı"nın mucidi ilker yasin ve andropozu bütün semptomlarıyla yaşayan erman hoja'nın yüklendiği keita, maçın yıldızıydı. keita, attığı golden daha fazlasıydı bu maçta. uefa finalinde arsenal karşısında hagi'nin attığı bacak araları, karşısındaki takımın yenilemez olmadığını göstermişti, takımı ileriye itmişti. yani o çalım, bir çalımdan çok daha fazlasıydı. aynı şekilde, keita bu maçta attığı "artistik" çalımlar ile galatasaray'a bir özgüven sağladı. ve golü de bulduk.

şimdi sıra sami yen'de. avantajlı bir skor ile dönüyoruz. aynı geçen yılki hamburg maçı gibi. tek artımız, bülent korkmaz yerine rijkaard'ın olması. sezonun en kötü ve en eksik maçında bu kadar avantajlı dönen bir takımı yaratan rijkaard yani...

futbolun yerlisi

2010-02-17T09:23:00.003+02:00

sonunda milli takımın bir teknik patronu oldu. guus hiddink gibi kariyerli ve hala başarısını sürdüren, üstelik uzmanlığı milli takımlar olan bir hoca beklemiyordum açıkçası. genel kanı, kariyerinin zirvesinden çoktan inmiş bir teknik direktör ile anlaşılacağı yönündeydi.

hiddink ismi, en başta, saçma sapan argümanlar üzerinden dönen yerli - yabancı tartışmasını bitirecektir. zira herhangi bir yerli teknik direktörün, rıdvangillerin, hakangillerin tartışamayacağı bir isimdir. rıdvangil, hakangil teknik direktörlük ve güncel bilgi açısından ne kadar futbola yabancıysa, hiddink de o kadar futbolun yerlisidir.

ayrıca, uzmanlığı milli takımlar olan biridir, hiddink. fatih terim, kulüp alışkanlıklarından dolayı hep "milli takımlarda kısa sürede mucize yaratmanız bekleniyor" gibisinden konuşurdu. çünkü fatih terim kendi futbolcsunu kendi yaratmaya çalışır, milli takımı kulüp gibi yönetir ve yeri geldiğinde bu uğurda hazır olmayan futbolcuları bile oynatırdı. ve bu alışkanlıklar; euro 2008'de tuttu, ama bir sene sonra sonrasında da hüsran yarattı.

hiddink ile kısa vadede bu gibi uç noktalara varacağımızı düşünmüyorum. yani ne euro 2012'de yarı final bekliyorum, ne de çok kötü bir elenme. daha küçük sapmaları olan, ama futbol oynayan bir takım olacağımıza inanıyorum.

hoş geldin guus hiddink. vatandaşların sana her konuda yardımcı olacaktır.

galatasaray:3 ankaraspor:0

2010-02-14T16:35:00.000+02:00

fantastik bir ligimiz var.

ligin 6. haftasında bir takım küme düşürülüyor. gerekçesi aylar öncesinden belliyken ve hiçbir değişiklik olmamasına rağmen, 6. haftaya kadar bekleniyor.

ankara belediye başkanının oğlu, gerçek hayatta cm oynuyor. başaramıyor, "add new player" diyip bu sefer ankaragücü'nün başına geçiyor. "approach to sign" tuşuyla, bir sürü adam alıyor. takımında 40 kişi var, büyük ihtimalle ekranında scroll yapıyordur hepsini görmek için. reserve takıma gönderiyordur belki de. ohh ne büyük zevk.

şikayetim var. galatasaray'ın bu maçı oynamaması, bir avantaj olmasına rağmen, şikayetim var. geldiler, futbolun içine ettiler ve hala gülüyorlar. el attıkları her yeri, o iğrenç sırıtışlarıyla kendilerine benzetiyorlar. ankaragücü'nün stadına, bir tribünden diğerine üst geçit yapmadıklarına şaşırıyorum. ama kimse dokunmuyor bu adamlara, dokunamıyor.

ne kasap futbolcular, ne hakem hataları... türk futbolunun en büyük sorunu, çocukluğunda mahallede arkadaşları top oyanerken, saklambaç oynayan adamların futbolun başında olması. bu adamlar futboldan zevk almayan admlar. bu adamlar, oyun oynamayı bilmeyen adamlar. bu adamlar, futboldan oyun yerine güç, iktidar, para bekleyen adamlar. bunları alamadıkları her seferinde daha da güçlenip gelen adamlar.

her haftasonu, bir takımın taraftarı için sıkıcı geçiyor. sadece futbol izlemek ve takımını desteklemek isteyen kişiler için futbolsuzluğu bilmiyorlar. belki de tek eğlencesi bu olan adamların elinden 1 haftasonunu çalıyorlar. umurunda mı? değil..

aynı ankaraspor'lu futbolcular umurlarında olmadığı gibi. kimbilir neler yapıyordur adamlar? şanslıları, biraz iyileri ankaragücü'nde forma bekliyor, kimileri ise devre arasında takım bulmuş. peki gençler? büyük ihtimalle karın tokluğuna duruyorlardır o güleç yüzlü iğrenç adamların takımında.

galatasaray:3 ankaraspor:0... 3 puanı 3 golle aldık. saldır galatasaray.

galatasaray:3 antalyaspor:2

2010-02-11T10:03:00.000+02:00

çok kötü elendik. tansiyonu yüksek maçları ne zamandır kazanamıyorduk, yine kazanamadık.

şimdi, yine "nonda olsaydı" sevdalıları çıkacaktır. olsa, dünkü oyunun içerisinde gole çevireceği pozisyon var mıydı bilmiyorum. o pozisyonlara girebilecek miydi, onu hiç bilmiyorum.

galatasaray'daki sorunun forvetsizlik olduğunu düşünmüyorum. sorun, değişen orta sahaya uyum sürecinin devre arasında bitmemesi. yani mehmet topal ve dünkü maçın günah keçisi mustafa sarp ikilisinin uyumsuzluğu. ama zaman geçtikçe göreceğiz, bu sezon bu ikili galatasaray'ın kahramanı olacak.

dos santos meselesi var bir de. adam geleli bir ay olmuş, yuhlayanlar var şimdiden. aynı kişiler, daha 2 ay önce elano'yu yuhlamıştı. eminim yine aynı kişiler, rijkaard'ı da yuhlayacak. fakat, dos santos kendini göstermeye başladığında kesilecektir bu sesler. dos santos kendini gösterecektir, çünkü göstermek zorundadır.

skordan ve sonuçtan bağımsız, gecenin iyileri var bir de çokça.

elano'nun müthiş futbolu mesela.

caner'in her geçen gün sol kanatın vazgeçilmezi olması.

neill'ın mücadelesi ve oyun zekası. neill, tehlikeli olabilecek bir pozisyonda öyle kurnazca ofsayta düşürdü ki antalyalıları, iyi defans yapmanın sadece vücuttan /sertlikten ziyade zekayla olduğunu gösterdi.

emre güngör'ün neill ile olan uyumu. 2008 yılındaki performansına dönüyor. umarım sakatlığı artık nüksetmez.

çok yetenekli olduğu topa dokunuşundan belli olan emre çolak'ın yavaş yavaş takıma ısındırılması. hatta emre çolak'ın takımı ısıtması...

son olarak ömer çatkıç. dünkü maçta, tek başına yediği dakika sayısı 10-15 arasıdır. eyyamcılığın vücut bulduğu bünyamin gezer olmasa, 40. dk'da atılmıştı. elano'ya açılmadığı için sarı kart veren hakemden bahsediyorum.

sonuç olarak, futbol olarak iyi olduğumuz maçı kazandık. fakat deplasmandaki maçtaki uyuzluğumuzun ve isteksizliğimizin kurbanı olduk ve elendik.

5 yıldır bu kupayı alamıyoruz maalesef. seneye mutlaka!

kayserispor:0 galatasaray:0

2010-02-07T12:36:00.000+02:00

hafta içindeki antalya maçı'nda kayserispor maçı için büyük ipuçları vardı. forvetsizlikten ziyade galatasaray'ın en büyük sorunun durarak oynamak ve ayağa pas yapamamak olduğunu gördük.

şimdi bunun sebebini, stadın zeminine bağlayabiliriz. fakat bu dezavantaj sadece mahalle aralarındaki toprak sahalar yerine, futbolu mis gibi alt yapı tesislerinde öğrenen futbolcular için geçerli. eğer, toprak sahada futbol oynamış futbolcular olsaydı, dünkü saha onlara epl zemini gibi gelirdi.

kanatlardan bütün ortalar kale arkasına gitti. ha ceza sahasına gelse, bu boydaki bir takım neler yapabilirdi zaten? maç içinde, galatasaray 3 tehlikeli pozisyonu da ortadan gelmişti zaten. ama ısrarla kanatlardan oynamayı denedik.

mücadele olarak, üst-düzey bir maç oldu. fakat futbol rezaletti. antalyaspor maçında dibi görmüştük, çok az çırpındık sadece o günden beri.

uğur, bitime çok yakın. sabri'nin neden sağ kanadın vezgeçilmezi olduğunu gösterdi. caner ise, alışık futbolundan çok uzaktı. arda ve elano takımın oyun zekası olması gerekirken, durmayı yeğlediler. tahminimce sakatlanmaktan korktular.

iyiler, lucas neill ve emre güngör tabii ki. bülent korkmaz - popescu ikilisi geldi sürekli gözümün önüne. servet yerine, emre güngör'ün oynamasını tercih ederim (emre güngör'ün ıskalama gibi problemini göze alıyorum, aynu bülent korkmaz'ınkileri yıllarca göze aldığımız gibi)

nonda karanî türbesi

2010-02-04T22:11:00.000+02:00

şimdi sen gidiyorsun ya,
herkes bi' şeyler diyecek.

jo sakatlandıktan sonra, eksi forvetlere badem gözlü muhabbeti çekilmeye başlanmış. ümit karan'ın bile neden gönderildiğinin sorgulanmasını geçtim, dünkü golü yüzünden necati'yi bile arayanlar çıkmış.

istatistiklerin yanıltıcılığı açısından, nonda'nın bu sene attığı 16 gole bakalım. sondan başa doğru.

orduspor - galatasaray [0-2, 0-3]
d. bükreş - galatasaray [0-2]
galatasaray - sivasspor [1-0]
galatasaray - d.bükreş [2-0, 3-0]
galatasaray - e.şehirpsor [1-0]
kasımpaşa - galatasaray [1-1, 1-2, 1-3]
ankaraspor - galatasaray [0-2]
levadia talinn - galatasaray [1-1]
g.antepsor - galatasaray [1-3]
galatasaray - netanya [4-0, 5-0, 6-0]

çok fazla kritik gole imza atmadığını görüyoruz. çoğu golü iki ve daha çok farkı açan goller. gol attığı maçlarda, karşılaştığımız rakiplerden de sadece e.şehirspor dışında defansif anlamda güçlü bir rakip yok.

kabul etmeliyiz ki, bu sene attığı gollerin, sonradan girdiği maçlarda çoğu "cila" mahiyetindeydi. baros'un sakatlığından sonra çıktığı maçlardaki performansını da gözönünde bulundurursak, nonda olduğunda bile forvetimiz olduğu söylenemezdi.

nonda, sadece mazide güzel anılarıyla kalmalı. "keşke"li bir cümlenin içinde geçmemelidir.

galatasaray taraftarına çağrı

2010-02-04T15:33:00.003+02:00

10 şubat tarihinde sami yen'de oynanacak antalyaspor maçında, forvet çıkacak oyuncuyu gelin biz sakatlayalım, yalçın ayhan'lara ve sağlık ekibimize yar etmeyelim o oyuncuyu.

ömer seyfettin'in diyet'i gibi olduk. gelen bacağını bırakıyor masaya arkadaş.

antalyaspor:2 galatasaray:1

2010-02-04T00:32:00.000+02:00

galatasaray'ın futbol açısından bu seneki dip noktasını gördük bu akşam. hazırlık dönemi şeklinde geçiyor maçlarımız. bunda hem yeni transferlerin takıma alışma süreci, hem de ilk yarıdan farklı sistemin oturtulma çabası etkili oluyor.

hakan balta'nın yerine uğur'un sol bekte, emre güngör'ün ise sağ bekte oynaması, kademelerde çok fazla hata yapmamıza neden oldu. fakat asıl sorun orta sahada. orta sahada yoklara oynadık. elano girince biraz hareketlenme olsa da, yaklaşık 6 aydır birbiriyle oynayan oyuncuların organize olamamasına acil çözüm getirilmesi gerekiyor.

tahminim, mehmet topal, mustafa sarp ve elano üçlüsüne dönülecektir. ayhan ve oyun kurucu rolünde arda, elano'nun daha defansif oynaması kağıt üzerindeki hesaplara uymuyor. keita'nın dönüşüyle de barış mehmet topal'ın mevkisine geçebilir.

en kötü dönemimizde bile avrupa kupalarında iyi maçlar çıkardık. bu yüzden atletico madrid maçı hakkında herhangi olumsuz bir düşüncem olmasa da, lig için kötü sinyaller veriyor takım. yalnız, haftasonu kayserispor maçı bizim için çok zorlu geçecek. 0-0'ın kayserispor lehine bozulması halinde çok zorlu dakikalar bizi bekleyecektir. umarım böyle olmaz.

sonuçta, çok kötübir futbol gecesinde necati ateş'in alışık olduğumuz vuruşu ve arda'nın batistuta golü günü kurtardı. tur için çok da kötü bir sonuç olmasa gerek ayrıca.

zaytung'a inanırım, size inanmam

2010-02-01T13:45:00.001+02:00

bu blogda, ricardo costa'yı çok andım. hatta bazı galatasaraylı futbolcuların bile ismi bu kadar geçmiyor olabilir. fakat kendisi ile çıkan haberler, türkiye'deki habercilik anlayışı ve galatasaray düşmanlığı için çok güzel örnek teşkil ediyor.

herhangi bir kaynak belirtmeden yapılan gazeteciliği ben de yaparım hakikaten.
ilk haber: ricardo costa, galatasaray'da. [hala akıllanmadı gazeteler. resmi site açıklamadığı sürece kimse size inanmıyor size.]

ikinci haber: ricardo costa, valencia ile imzaladı. ayrıca ricardo costa, "galatasaray, küçük bir klüp olduğu için gelmedim" dedi. [galatasaray da takım mı beaa! çatladıkapıspor bile daha büyük.]

üçüncü haber: ricardo costa büyük ankaragücü projesine katılmak için heyecanlanmış. [ne projeymiş ulan! üstgeçittir o olm, yemişler seni]

dördüncü haber: "galatasaray'ın teklifi daha cazipti ama ailevi sebeplerden fransa'ya gittim" demiş costa.

yukarıda bir ay içinde, aynı gazetenin spor servisi tarafından üretilmiş haberler bulunmakta. zaytung bile sizden daha inandırıcı.

denizlispor:1 galatasaray:2

2010-01-31T21:29:00.003+02:00

galatasaray'ın, oynamaya niyetli olmadığı maçlarda bu 5-1-4 görüntüsünü izleyeceğiz. elano isteksiz olunca ve ileri taraftaki oyuncular da birbirine alışkın olmayınca kısır bir futbol izledik. sezon öncesi hazırlık maçı tadında geçti.

emre çolak için ayrı şeyler demek gerekiyor. çelimsiz yapısı ama ortalamanın çok üstünde tekniği ile şimdiden rotasyon oyuncusu olmayı garantiledi. umarım, mehmet güven, cafercan gibi gençlerin kaderini paylaşmaz.

ileri uca gelirsek, beklediğimiz organizasyonu kurmak için 4-5 maça daha ihtiyacımız var. jo ve bilhassa dos santos, umarım çabuk atlatırlar bu süreci.

neill, barış, caner ve uğur gecenin gizli kahramanları bence. sol bekte başlamasına rağmen caner, ve sağdan da uğur çok iyi bindirmeler yaptılar. neill ise eksiksiz oynadı.

rıdvan dilmen

2010-01-30T16:36:00.002+02:00

aslında bu adamı takdir ediyorum. fanatik bir fenerbahçeli ve ntv'de fenerbahçe'nin hakkını yedirmiyor, başkanını başkasına eleştirtmiyor, kendisi eleştirecekse de izin verilen sınırlar dahilinde eleştiriyor. yani asla kendi takımına ihanet etmiyor.

galatasaray'ın var mı böyle bir adamı televizyonda? hakan şükür mü yapacak, küçük mü yapacak, yoksa gökmen özdenak mı? bunlar daha kuyu kazma derdinde.

asıl mevzuya geleceksek, medyanın bilhassa rıdvan'ın arda takıntısı. meriç tunca, bu hususta "arda da futbolcu mu, şımarığın teki" vs şeklinde saçlamalar. kimse de kaale almaz bu yakışıklıyı.

fakat rıdvan dilmen, insanların kafasını çok iyi karıştırır. arda'nın çok iyi futbolcu olduğu ön kabülüyle, objektiflik kozunu ele alır. sonra başlar "arda yurtdışından galatasaray'a transfer olsa, dos santos gibi karşılanır mıydı?" diye soromaya.

ulan benim aklım karıştı bu cümle karşısında. şimdi arda, galatasaray'ın futbolcusu değil, yurtdışından geldi de biz mi karşılamadık? karşıladık da, görkemli mi olmadı?

dozajı zaman zaman kaçsa da, karşılama töreni haldun üstünel ile birlikte gelenek ve bir nevi gövde gösterisi oldu. ama dos santos'un bu karşılanmasından arda'ya, oradan da yurtdışı transferi göndermesini bir cümlede yapabiliyor bu adam.

galatasaray'ın devre arasındaki transfer giderini 3 ile çarpıp 50m € gibi meblağ sunar. tamam 9 haftada 28 puan hesaplayan bir adamın cebirine güvenilmez ama yine de art niyeti gün gibi ortada.

kendisinin bu hassasiyetini semih şentürk olayın da göremeyiz fakat. geçen sene semih'i türkiye'nin en iyi forveti ilan ettikten sonra, gökhan ünal'ın transferini yerinde bulur.

dolayısıyla, fenerbahçe'yi bu derece savunmasını hep takdir etmişimdir. fakat galatasaray söz konusu olduğunda objektif maskesinin altındaki çakalı çıkardığında da gereken cevap galatasaray yönetimi tarafından verilmelidir.

haftanın multimedyası #2

2010-01-30T15:22:00.000+02:00

30 ocak 2010.

haftanın videosu: [ güle güle nonda ]

haftanın fotosu: [ oryantasyon ]

haftanın şarkısı: [ joe-bir yaklaşık]

iyi ki varsın meriç tunca

2010-01-29T20:32:00.002+02:00

meriç tunca'yı sevmeye başladım. hakikaten. hele hele bugünkü yazısını okuyunca, çok daha sevdim.

hani sözlüklerde troller vardır ya, aslında düşünmediği ve mantıksızlığı aşikar olan bir şeyi, insanların gözüne baka baka savunup, tezat metotuyla karşı görüşü ateşler ya... herkes hemen karşı görüşü savunmaya başlar.

bu adam da bilerek veya bilmeyerek, çok zekice veya daha büyük ihtimalle ahmakça, bu yöntemi uyguluyor.

ayrıca rakibin aptalından korkmayacaksın.zekisinden korkacaksın. yani mehmet demirkol'dan, rıdvan dilmen'den veya güntekin onay'dan korkacaksın. cahiller takımından, hakan ünsal'dan veya meriç tunca'dan değil.

çünkü zeki adamların, nispeten doğru bilgilerinin arasına serpiştirdiği tehlikeli alt metinler çok daha etkileyici olabilir insanlar üzerinde. zaten diğerlerinin söyledikleri, arkadaş arasında onlarla dalga geçmekten başka bir işe yaramıyor.

örnekleyelim hemen...

rıdvan, az futbol bilgisi ve zamanının abdurrahman çelebisi karizmasıyla, çoğu kez yaptığı laf salatasının arasında, keita'yı över fakat hemen başka bir açıdan giydirmeye başlar "ama" der "galatasarayların hedefine uygun değil".

meriç tunca ise, marcio nobre'yi beğenip "keita kim ya?" der. bunları farklı zamanlarda da yapmaz. hemen bir alt satırda yapar. bize de eğlence çıkar.

fenerli olan hiç kimse konusunu dahi açmazken, 14 mayıs 2006'daki o 16 dakikanın acısını hala anlatır durur. bize de gururlanmak düşer o mayıs günüyle.

işte bu yüzden seviyorum meriç tunca'yı.

zannetmiyorum ki, herhangi bir fenerli çıksın ve "ben meriç tunca gibi düşünüyorum" diyebilsin.

shabani nonda

2010-01-28T17:06:00.001+02:00

haldun üstünel'in 3. ingiltere çıkarması'nın ardından illa ki üzülecektik. daha az üzüldüğümüz fakat daha riskli bir kararla nonda gönderildi.

seni son zamanlardaki kötü oyununla değil, 3 kişinin arasında yıkılmayışınla, kritik anlarda attığın gollerle, sana has tezahuratla hatırlayacağım.

zamanında bir ayrılık oldu.

"injured and like that?"

2010-01-26T17:27:00.001+02:00

"injured and like that?", kewell türkçe'yi 15 ayda sökmediyse eğer, türkçeye has anlamı olan "sakatlanınca böyle mi oldu?" sözünün ingilizce söylenişidir.

bunu tesis dışından duyabilen erhan telli'dir.

bu adamın yaratıcılıktan uzak kısır fikirlerine para veren haber türk'tür.

bu haberi alıp sanki bi bok bulmuşlar gibi yayınlayan da diğer gazetelerdir.

habere inananlar? yok galiba.

erkeğin anlamsız futbol hafızası #3: galatasaray:6 samsunspor:1

2010-01-26T11:28:00.003+02:00

kar ve futbol ikilisi diyince bir çok maç aklıma gelir. fakat bu maç ilk gelenlerden. kırmızı topla oynanmasını nasıl yadırgamıştım. sanki bizim mahalle arasında oynadığımız plastik toplara benziyordu.

1994 senesinin kışıydı. galatasaray'ın en fantastik kadrolarından biri vardı. defansta, falco götz ve korkmaz kardeşler [stumpf sakat veya cezalıymış galiba], sağ kanat yusuf tepekule, orta sahada tugay kerimoğlu, suat kaya, sol kanat galiba ljung, forvetin arkasında uğur tütüneker ve forvet hakan şükür - arif erdem ikilisi. bence, galatasaray'ın 93-94 kadrosu, gençlerin takıma nasıl adapte edilmesi hakkında ders veriyor.

samsunspor'un o yıllardaki kadrosu da bir garipti. bünyamin, imdat, müjdat, fevzi, kasım gibi isimlerle sanki futbol takımı değil, kahvede okey oynayan emekli öğretmen grubunu andırıyorlardı.

maça gelelim.

ilk dakikalarda genç forvet ertuğrul sağlam'ın penaltı golüyle 1-0 geriye düşmüştük. sahadaki kar miktarı, haftasonundaki antep maçıya kıyaslanamayacak derecede fazlaydı. hal böyleyken, gol de gecikince "maç gitti" şeklinde düşünmeye başlamıştım. ama ilk yarının sonlarına doğru, ertuğrul sağlam bir voleybolcu gibi eliyle topa dokununca penaltı olmuştu. tugay kalenin ortasına abanıp durumu eşitlemişti.

ikinci yarıya da golle başladı galatasaray. ve maçın sonuna doğru durum 6-1 olmuştu. ikinci yarıdaki galatasaray'ın oyunu muhteşemdi. sanki sahada kar yokmuş gibi oynamışlardı.

kıçımız donsa bile burdayız

2010-01-25T22:33:00.002+02:00

pankart dünkü gaziantep maçı'ndan. umarım pankartı yapan arkadaşlar anlayışla karşılar. çok beğendim lan.

galatasaray:1 gaziantepspor:0

2010-01-24T21:34:00.001+02:00

şu zemin ve havada fuboldan ne kadar bahsedebiliriz bilmiyorum fakat galatasaray 10 kişi kalmış rakibine karşı güzel oynadı. gecenin yıldızları caner, mustafa sarp ve neill'dı.
yeni transfer jo, büyük ihtimalle alışık olduğu hava koşullarında elinden geleni yaptı.

barış, uğur, servet, neill eksiksiz oynadı.

hakan balta, umarım saha koşulları yüzünden formsuzdur. hala eski formundan uzak. sahada ısınmadan girmiş futbolcu gibi.

caner, kewell'ın eksikliğini hissettirmeyecek. yerini ve havasını buldu sol açıkta.

mustafa sarp. bence gecenin en önemli yıldızı. mustafa sarp'ı çok seven ceketli ali dayi'nin içine doğmuş olacak ki, bugün onunla ilgili bir posta yorum yaptı. kendisi, galatasaray - pao maçında da mustafa sarp'ın iptal edilen golü sonrasında "ulan sen bir tane daha atarsın" diyerek kalbinin ne kadar temiz olduğunu göstermişti. bu blog ruhunu mustafa sarp gibilerden alıyor...

inanıyorum ki neill, klişe ifadeyle popescu tarzı defans oyuncusu olduğunu gösterecek.

bu zor koşullarda, antep'ten bu seneki 6. puanımızı aldık. yürüyedurun aslanlar.

bir kar anısı

2010-01-24T13:25:00.001+02:00

(fotoyu arnawut'tan tırtıkladım)

bugünkü karlı maç ve ertelenme olasılığını düşününce, aklıma çok küçükken yaşadığım büyük hayal kırıklığı geldi.

ilkokula yeni başlamıştım. şubat tatiliydi sanırım, altay ile galatasaray izmir'de karşılaşacaktı. izmir'e 1 saat uzaklıktaki salihli'de oturuyorduk. babam bir hafta önce "havalar güzel olursa, karne hediyesi seni maça götüreceğim" diyince, 1 hafta boyunca uyuyamamıştım. cuma da hava güzeldi, her şey yolundaydı yani. sabah uyandığımda etrafı bembeyaz görünce sinirden ağlamıştım. herkes sitede kardan adam falan yaparken, belki de o an kara sevinmeyen tek çocuk bendim. neyse, zaten altay da bizi 3-1 yenmişti.

ondan sonra da babamdan böyle bir teklif gelmedi. galatasaray'ın canlı canlı izleyeceğim ilk maçını 10 yıl ertelemişti. şimdi de kimbilir kaç çocuğun karne ödülü zehir olmuştur.

ankaragücü galatasaray'dan büyük

2010-01-23T19:09:00.000+02:00

ricardo costa'nın "galatasaray küçük bir klüp" açıklamasını geçen haftalarda okumuştuk. şimdi de bu habere göre, ricardo costa "büyük ankaragücü projesi"nde yer almak istiyormuş...

vay be, ne büyükmüşsün ankaragücü...

veya, ne yaratıcı insanlarmışsınız bu haberleri çıkaranlar. bari tutarlı olun.

haftanın multimedyası #1

2010-01-23T17:47:00.001+02:00

23 ocak 2010

haftanın videosu: [ ustalara saygı kuşağı ]

haftanın fotosu: [ yeni transferlerimiz aynı karede ]

haftanın şarkısı: [ harry kewell gitmedi ]

linderoth taktiği - son

2010-01-22T20:29:00.002+02:00

linderoth, bu ülke insanının, eline fırsat geçtiğinde ne kadar insafsız olabileceğini gösterdi. hatta bunlar arasında en insafsızlarının, açık tribünde maç izleyip ıslananların; maça gelmek için tıkış tıkış otobüslere binenlerin; bilete veya kahveye verdiği parayı lüks görüp diğer giderlerinden kısan adamların, yani ezilenin yanında en çok olması gereken adamların olduğunu görmüş olduk.

her ne kadar aldıkları meblağlar fazla olsa da, linderoth ile hasta olduğu için diğer arkadaşları tarafından "sktirip gitsin, kovsunlar" denen bir işçi arasında analoji kurabiliriz.

yanlış anlaşılmasın, galatasaray'ın tazminatını ödeyip göndermesinde herhangi bir sorun görmüyorum. derdim şu ki, hayatını futboldan kazanan bir adam, belki de bu klübün beceriksiz olduğu iddia edilen doktorları yüzünden sakatlandı ve şimdi belki de çocuklarının geleceğini garanti almak istediği için bir çok kişiden küfür yiyor linderoth.

neyse, yolun açık olsun siktir ettiğimiz yalnız ve soğuk adam. umarım ülkende mutlu olursun. burada hiç gülmeyen yüzün, memleketinde güler belki.

haldun üstünel şaşırtmaya devam ediyor

2010-01-21T22:02:00.002+02:00

haldun üstünel şaşırtmaya devam ediyor. artık herkeste "gazete yazmışsa kesin alınmaz" görüşü hakimken, bütün gazeteler hatta fotospot bile yazdığı için herkes jo'dan başka bir isim beklerken, haldun üstünel yine şaşırttı ve jo'yu getirdi.

sen hep kal yakışıklı abim, desperado abim.

cl için transfer

2010-01-21T21:27:00.001+02:00

ilk defa cska ile fener arasındaki maçlarda izlemiştim. diğer dikkat çeken oyuncu wagner love'dan daha çok beğenmiştim o maçta. şimdi galatasaray'da oynayacak olması beni heyecanlandırıyor.

galatasaray'ın bu yılki ilk amacı olan/olması gereken şampiyonlar ligine katılmak hedefi için yapılan çok yerinde bir transfer. maliyet itibariyle de şu an için herhangi bir sorun yok [linderoth'un tazminatını saymıyorum] satın alma opsiyonu da galatasaray'daymış fakat büyük ihtimalle 10 m € civarındaki bonservisi ödeyemeyeceğimiz için 6 ay sonra tekrardan ingiltere'ye dönecektir.

umarım güzel bir hatıra bırakır, tadı damağımızda kalır. welcome jo. [kendisi galatasaray'daki hem en uzun hem en kısa isimli futbolcu rekorunu elinde tutuyor]

katili tanıyoruz, adelet istiyoruz

2010-01-18T02:13:00.003+02:00

bir yıl önceki yazı

galatasaray yönetimi hürriyet'i protesto etmelidir

2010-01-16T18:59:00.004+02:00

oynadığı son dönemlerinde götünden yağ fışkıran hımbıl adamların, çıkıp profesyonellik edebiyatı çektikleri, ucuz milliyetçilik yaparak, saçma sapan kişisel meseleleri için otuzbir çeken şakirtlerin olduğu;

müzik kariyeri bile rezalet olan adamın spor müdürlüğü yaptığı;

galatasaray'ı gazsaray olarak yazan liseli bebe zihniyetindeki adamların içerik doldurduğu;

messi'yle olmayan gsm şebekesinden konuşmayı akıl eden ama her nedense ses kaydı almayan, işe ne çekip geldikleri belli olmayan kişilerin haber yaptığı;

arda'yı bitirmek için her gün elinden geleni ardına koymayan yazarların olduğu;

şu yazıyla, artık haber anlayışlarının ahlaksızlıktan, pornografiden beslendiği belli olan;

hürriyet gazetesi'ni galatasaray yönetimi protesto etmelidir.

ayrıca artık maç izlemek için tribüne bile gelemeyecek olan küçük'ün de kulüp üyeliğinin iptal edilmesi gerekiyor.

nankatsu takımı antreman günlüğü

2010-01-14T17:04:00.001+02:00

nankatsu takımı, günü yaptığı tek antremanla tamamladı. tsubasa ozora ile kojiro hyuga, akula ve kartal vuruşlarıya göz doldurdu. diğer takım ise dünyanın yuvarlak olduğu husunda görüş birliğine vardılar.

(fotolar: galatasaray.org / ya nereden olacağıdı)

linderoth taktiği - 4

2010-01-14T16:58:00.000+02:00

(foto: galatasaray.org)

galatasaray, elinde kalan linderoth'u istihdam etmede zorlanıyor. şimdi de linderoth, en bildiği yerde, sağlık ekibinde.

+ memo senin bilekte bir sorun var koçum. bak şu lifi azıcık sağa kaydırıyorum. bugün dinlen, yarına yepisyeni bileğin olur.
- anlıyorsun valla bu işlerden lindo.
+ şaka mı yapıyorsun?

başın sağolsun emre belözoğlu

2010-01-13T19:53:00.001+02:00

emre'nin galatasaray'a transfer olduğu, büyük hayaller kurmaya başladığı yaşlarda; kuzeni çağatay bahçekapalı göçmüş gitmiş buralardan.

başın sağolsun emre.

galatasaray.org transfer yakalayıcısı

2010-01-13T13:30:00.004+02:00

transfer döneminde, resmi siteyi refresh'lemekten klavyenizin f5 düğmesi mi eskidi?
haldun üstünel'in gizli transferlerinden medya ile birlikte en son sizin mi haberiniz oluyor?

artık bu dertlere son!

işte bu dosya ile, transferden ilk sizin haberiniz olacak.

-- çok hızlı geçen küçük alt yazı --
[dosyayı websense yüzünden düzgün bir yere yükleyemedim, 20 sn kadar bekleyebilirisiniz, kusuruma bakmayın]

cemal nalga olayı, perde 2

2010-01-08T17:22:00.000+02:00

besmele misali şu sözle başlamak gerekiyor bu yazıya galiba:

"galatasaray'ın cezayı beklemeden ligden çekilmesini isterdim."

evet, ben de olayı ilk duyduğumda bu raddede bir öfke hissetim bunun sorumlularına. zaten basketbol federasyonunun bilmemnesine göre de, ligden düşürülmemiz gerekiyordu. yani aldığımız ceza, suça göre "ideal hukuk şartlarında" hafif kaldı.

fakat, "ideal hukuk şartları"nın türkiye'de sağlanamamasının en büyük sorumlusu fenerbahçe'dir. bize 19 mayıs 2007'deki olaylarda 5 maçlık cezayı bile az bulup sinire kesenler, teknik direktörümüzün kafasını yardığında, kalecimizin yanında ses bombası patlattıklarında aldıkları izmir ödülünü unutmuşlardır.

yine "ideal hukuk şartları"nda şu örneklerin de hak ettikleri cezaların almasını beklerdik değil mi? fakat ne olduklarından haberimiz bile olmadı değil mi?

yine, "ideal hukuk şartları"na göre, misal; bu sene oynanan fenerbahçe - galatasaray maçının da, fener taraftarı hakemi yaraladığı için iptal olması gerekiyordu. fakat "olaylar" çıkacağı için iptal edilmedi.

artık bizim de kendimize göre bir sebebimiz var: eğer galatasaray basketbol takımı düşürülseydi veya cezası kaldırılmasaydı çok büyük olaylar çıkarırdık. federasyonu bu konuda sağduyulu davrandığı için tebrik ediyorum.

bundan sonra böyle, her hukuksuzluk için.

linderoth taktiği - 3

2010-01-08T14:45:00.000+02:00

galatasaray yönetimi, sahada görev alamayan linderoth'u, mert'in tercümanı yaptı.

olmayan gsm operatöründen messi'ye ulaşmak

2010-01-07T14:47:00.007+02:00

"bir dönem türkiye'de de gazetecilik yapan ve daha sonra fenerbahçe'nin eski oyuncusu moldovan'ın kuzeni ile evlenip isviçre'nin zürih kentine yerleşen yasemin akduman pelosi, hurriyet.com.tr adına fifa'nın ödül töreninde tanıştığı barcelonalı messi'ye 0034634......... nolu cep telefonundan ulaştı.."

haberin hepsini yazıp kirlilik yaratmak istemiyorum ama hürriyet, yine büyük bir gazeticilik başarısına imza atarak, olmayan gsm operatöründen messi'ye bağlanabilmiş.

inandırıcı olsun diye röportajı yaptığı iddia edenin özgeçmişini yazan fakat yeterli bulmayıp, messi'nin cep telefonu kodunu da veren hürriyet gazetesi bu sefer baya afallamış. bu linkte de görüleceği üzere, ispanya'da 634 ile başlayan bir gsm operatörü yok. 0034 ispanya'nın kodu tamam fakat operatörlerin kodları:

amena-654, 655, 656
movistar- 606, 609, 616, 626, 629, 630, 636, 639, 646, 649, 659, 669, 676, 679, 686, 696, 699
vodafone-600, 607, 610, 617, 627, 666, 667, 670, 677, 678, 687

hayır ne yiyip, ne içiyorsunuz anlamıyorum cidden? sallayacaksanız destekli sallayın. antu'dan farkınız yok. ben de böyle pisliklerinizi ortaya çıkarmayı görev belledim amk.

linderoth taktiği - 2

2010-01-06T14:41:00.003+02:00

iki gün önceki antremanda, arkadaşları tarafından taşınan linderoth'un kısa sürede büyük bir gelişme gösterip elleri üzerinde durarak ikili mücadeleye [güreş diyelim] girmesi, teknik heyette sevinç yarattı.

işte o sevinç:

adnan polat: linderoth konusunda seni kutlarım frank'çim.
rijkaard: benim için no problem. müsadenizle bir ruud'u arayıp bunu muştulamam lazım. alo ruud, ben frank.
arda: tutmayalım seni hocam.

not: bu çok güzel idman fotolarını kim koyuyorsa, blog aleminin hayır duasını alıyor valla. ne beslendik 3-4 gündür yeminle.

takımdan ayrı yan koşu

2010-01-05T14:29:00.002+02:00

foto: http://www.galatasaray.org

linderoth taktiği

2010-01-04T22:02:00.002+02:00

rijkaard, sonunda linderoth'u nasıl oynatacağını bulmuş. bence güzel bir taktik.

linderoth: hacı abi, beni kademeye atıveren bakam. hadi yormayın beni.
sabri: abi, önde bassan daha iyi olmaz mı?
linderoth: o çok yazar. sen şu kademeye at, başka bi' şey istemiyorum.

burda da linderoth'un hava topuna nasıl çıkacağını görüyoruz.

kayserispor'dan futbolcu almak

2010-01-03T13:39:00.001+02:00

bu ülkede transfer, futbolcu inisiyatifi göz önünde bulundurulmadan, bakkaldan sanki çokoprens alır gibi yapılıyor. bu noktada, bu kadar göz önünde bulunup, kendilerine hukuk danışmanı, işinin ehli bir menajer vs. tutmayan, bunun yerine babalarının lafıyla hareket eden futbolcuların da suçu büyük. [misal semih şentürk. tek taraflı opsiyonu olan sözleşmeye imza atıp, sonrasında da ağlaması hiç mantıklı değil]

ama, "mal" alım-satımı dendiğinde akla ilk gelen tabi ki kayserispor. futbolcusuna mal gibi bakan, emlakçı gibi davranan yönetime sahip. arkasındaki siyasi güç ile de son zamanlarda daha cesur davranabiliyorlar.

kurallara uyulmadığından söz ediyorlar. eğer bosman kuralları bütün ihtivasıyla işletilebilseydi bu ülkede, bu kadar konuşabilecekler miydi? sözleşmesinin bitmesine 6 ay kalmış bir futbolcuyla herhangi bir klüp görüşebilir. sizin de zerre konuşmaya hakkınız olmaz. hele bu futbolcuyu bu yüzden kado dışı bırakırsanız, ceza alırsınız.

ama işte, galatasaray'la dalga geçmiş yücel şahin. helal olsun diyorum valla, şimdi bütün galatasaray taraftarı ağlıyor "kayserispor gibi bir dünya klübünün stoperini alamadık. hayallerimizle oynadılar bizim ühühühü" diye. kendisi, filmlerde kötü kahramanların yanında olan gerzek karakterler gibi. [recep mamur, süleyman hurma ft. yücel şahin]

hediye çekilişi

2009-12-31T13:12:00.001+02:00

yılbaşı hediyelerimi aldım... yeni yılda sahiplerine dağıtacağım hediyeler şunlar:

1. ayhan akman'a bir adet uzun kollu forma. [kış ortasında kısa kolluyla çıkıp, kimseye "uuv ben üşüdüm yeminle" dedirtmek zorunda değilsin]
2. emre aşık'a yan duran bir kum saati ∞. [dursun zaman, dursun diyordun, durdu]
3. linderoth'a, iptal edilecek olan sağlık sigortası yerine emeklilik sigortası.
4. arda turan'a, ecevit gözlük ve bıyık seti [bunu takarak, magazincilerden rahatlıkla kurtulabilirsin]
5. hakan balta'ya bir karton malbuş, bir de zippo çakmak. [hadi yine iyisin ha]
6. mustafa sarp'a dikiş seti.
7. leo franco'ya makul bir kaleci forması. [abi nedir o altın sarısı forma? sanki 90'lardaki düğün kıyafetleri gibi]
8. gökhan zan'a, sütaş'tan 2 yıllık abonelik. süt, kemikleri güçlendirir.
9. keita'ya nazar boncuğu.
10. elano'ya, "brezilya milli takımında kim oynasa o asisti yapar" sözünün yazılı olduğu bir çerçeve. [baktıkça gülersin]
11. kewell'a bir kalem. [sözleşmeyi bunla imzalamazsan kırılırım. hakikaten kırılırım]

siz de vermek istediğiniz hediyeleri, buradan ulaştırabilirsiniz.

alın kupanızı...

2009-12-30T08:45:00.001+02:00

galatasaray'ın eski futbolcularından yeni hürriyet yazarı hakan ünsal, bu taifanın gitmediği üyelik töreni için, "bu törene gitmeyenler ve diğer isimler galatasaray taraftarının o dönemde ve hala göğsünü gere gere dolaşmasını sağlayan oyunculardı" demiş.

gitmeleri, gitmemeleri falan umrumda değil. hatta zerre umrumda değil yönetimle olan kişisel çıkar savaşları. ayrıca bu olaylarda kimse salt galatasaray kulübü yönetimi suçlu/vefasız diyemez. en küçük fırsat bulduğunda avrupa'ya bedelsiz transfer ol, sıçıp sıvadığında bu kulüp senin ikinci ligde top oynamana razı olmasın, geri alsın... sonra "bu kulüp vefasız bıdı bıdı..."

hayır efendim, "siz, yani bu törene gitmeyip hala gündemde kalmak isteyen şımarıklar, bu büyük taraftar sayesinde jiplere biniyorsunuz, o taraftar sayesinde kimsenin alamadığı kupaları alıyorsunuz."

her fırsatta, kupada en az payı olan adamların, o başarıları bir iktidar aygıtı olarak kullanmasından bıktım artık.

ölene kadar galatasaray

2009-12-27T19:11:00.002+02:00

pankart, bugünkü galatasaray - telekom maçından. düşmemek için mücadele ettiğimiz günlerde, yüzümüzü güldürmeye devam ediyorlar. anlaşılan, kara bulutlar az da olsa dağılmış.

maçın sonucu, galatasaray:87 telekom: 71.

yürüyedur.

haydi

2009-12-26T18:36:00.004+02:00

bir de bizim mor formamıza laf edersiniz. bu ne abi?

galatasaray 2009 albümü

2009-12-26T14:35:00.002+02:00

açıkçası çok iyi bir yıl geçirmedik. kadıköy'de final havasına girdiğimiz seneyi, hayal kırıklıklarıyla bitirdik. ama haziran'dan itibaren güneş tekrardan doğdu üzerimize.

nasıl bir yıl geçirdik, bakalım:

(ümit karan, buza tekme attığı için kırmızı kart gördü)

(sami yen'deki kocaeli maçı)

(bülent korkmaz, skibbe'nin ardından galatasaray'ın başına geçti)

(2009'un en güzel anlarından birine, bordo maçında sabri imza attı)

(galatasaray-fener maçı, yine futbol yerine tahrik ve kavgalarla konuşuldu)

(milan baros, turkcell süper liginde gol kralı oldu)

(lincoln ile sözleşme feshedildi)

(güneşin doğduğu gün)

(kader keita galatasaray'da)

(elano blumer galatasaray'da)

(gökhan zan galatasaray'da)

(galatasaray, beşiktaş'ı 3-0 yendi)

(kötü geçen kasım ayından sonra kendine gelmeye başlayan galatasaray'ı hakem hataları çıldırttı)

(güzel haber, 2010'a kaldı...)

(yılın en güzel anlarından biri)

türkiye futbolunda noel sorunu

2009-12-24T13:59:00.001+02:00

türkiye'de her aralık ayının sonu yaklaştığında, hem devre arasına girilmesi yüzünden konuşulacak bir mevzu olmaması, hem de sığ milliyetçilik yüzünden, yabancılara verilen noel izni hadisesi tartışılır.

en kıl olduğum ifade de, "yerli oyuncular için kurban bayramı izni veriliyor mu?" oluyor. bu yanlış bir karşılaştırma.

sorunun tam zıttı, "yurtdışında oynayan türkiyeli futbolculara bayram izni veriliyor mu?" olmalı.

misal tuncay, kurban bayramı için izin alıp türkiye'ye gelebiliyor mu? bence gelebilmesi gerekir.

o zaman taraflı ingiliz basını da şunu yazsın: "noelde bizim cefakar yerli futbolcular maç yaparken, müslümanlar bayramda ülkelerine gidiyor. bu nasıl bir federasyon, bu nasıl yönetim?"

sorunu yanlış yerde arıyoruz.

galatasaray:2 trabzonspor:1

2009-12-24T12:21:00.000+02:00

galatasaray'ın yabancı oyuncuları tatile gönderdiği, takımın eksiksiz oynadığı bir maçtı. tabi, kafası pek az çalışan, ancak ilkokul milliyetçiliğiyle konuşan hakan ünsal gibi adamlar, hemen olayı yabancı - türk ayrımına getirdiler. ama işin aslı öyle değildi. rijkaard'ın, bütün yabancılar burada olsa bile, çıkaracağı takım buydu.

daum'un, yaser yıldız'ın bile yıldızlaştığı altay defansı karşısında, özer hurmacı'yı oynatıp övgüler aldığı noktada, rijkaard'a yapılan nedir?

daha maçın sonucunu beklemeden, sahadaki oyunu görmeden, sabırsızca yüklendi medya. güvenmiyordu yedeklere, nasıl olsa kötü oyun olur dediler. açıkçası ben de çok iyi bir oyun beklemiyordum, sadece mücadele bekliyordu ama rijkaard güvenmiş işte takıma. ne de iyi yapmış.

çünkü maçtan çok, oyuncular ve gelecek kazanıldı. arda turan, çok maç sonra kapasitesinde bir oyun oynadı. caner erkin, sol açık için çok iyi bir alternatif olduğunu gösterdi. alpaslan erdem, gelecek için iyi sinyaller verdi.

açık farkla galatasaray'ın en çok müzesinde bulundurduğu, ziraat bankası bahçelievler şubesi türkiye kupası'nda, aslarla çıkılacak bir maç yerine; gençleri tercih ederdim.

yeri geldiğinde "yerli gençlere şans verilmiyor diyen" künt fikirliler de ötsün "yabancılar bik bik.." diye.

unutulanlar #11: marcio dos santos

2009-12-22T09:36:00.002+02:00

aslında çok unutulmuş sayılmaz. ama, o zamanki kadronun ışıltısında biraz geride kalanlar arasındaydı. gerçek ismi mandinga dos santos marcio, ama her brezilyalı gibi ismiyle sorunu var ve marcio dos santos şeklinde çağrılıyor. bir brezilyalıya göre, sadece isimlerin yerlerini değiştirmek çok yaratıcı sayılmaz. beklerdim ki, marcinho veya mémé şeklinde çağrılsın.

uefa kupası kaldırdığımız kadroda vardı ve kadıköy'de fener'i yendiğimiz son maçta gol atmıştı. böyle uğursuz bir adamı unutmak mümkün mü? bir de, uefa kupası fotoğraflarında çokça görülür kendisi. hani bilmeyen bir adama o fotoları göstersen; bu adamı takımın beyni sanır.

beğenirdim tarzını. yırtıcı falan değildi ama denk getirdi mi affetmezdi. bir çok maçta sonradan girmesine rağmen, ilk sezonunu 12 golle kapattı. tamam, o zamanlar forvete duvar koysan gol kralı olacak bir takımdık ama, yine de 12 gol az sayılmaz. 2000-2001 sezonunda ise sadece 7 maçta toplam 270 dk (tff.org'dan saydım lan) forma giymiş ve sezonu golsüz tamamladı.

daha sonrasında, boavista'ya transfer olmuştu. bir daha ses seda çıkmadı. aslında, şöyle çaykur rizespor'a veya konyaspor'a transfer olmasını beklemiştim ama olmadı. ama boavista'nın da boavista olduğu zamanlardı.

galatasaray:1 gençlerbirliği:0

2009-12-20T01:35:00.005+02:00

rıdvan'ı hayretle izliyorum şu an. kahretsin ki, başka bir kanal yok maçı gösteren. eski fenerli iki kaleciyle ali sami yen ışıklarının kötülüğünden konuşup duruyordu. neyse, hala şampiyonluk kaybettiren volkan'ı aklama çabasında.

daha öncesinde de, numaralı tarafındaki yan hakemi maçın adamı ilan etti. o yan hakem ki, gençler defasından gelen topu ofsayt diye kesmiş, arda'nın omuz-kol arası çarpmasıyla atılan golü iptal ettirmiş, gençler'in orta sahaya yakın bir pozisyonunda ofsayt çalmayan biri. ayrıca kewell'ın golünde de lig tv'nin, gençler'li futbolcunun ayak ucundan değil de bacak arasından ofsayt çizgisi çizdiğini göz önünde bulundurarak o pozisyonu değerlendirmek lazım. gerçi gol olsa ne yazar, olmasa ne yazar. maçın hareketiydi, kewell'ın goldeki hareketi. bunu, üstteki hataları yapan yan hakemden daha az konuşan rıdvan utansın.

evet, rıdvan'ın iyi yorumcu sayıldığı bir ülkede, böyle bir hakemin maçın adamı olması şaşırtıcı değil.

galatasaray şanslıymış. galatasaray zor kurtarmış. evet, şu lanet ofsayt taktiği yüzünden iki tane net pozisyon verdik. ama, ilk yarıdaki müthiş baskıyı uygulayan galatasaray değil miydi? sayılsa kimsenin ses çıkaramayacağı iki tane golü iptal edilen galatasaray değil miydi? iki dakika sonra faul verilen pozisyonun aynısında penaltısı verilmeyen galatasaray değil miydi? en az 4 tane net pozizsyon kaçıran galatasaray değil miydi?

neyse... caner defansif yönünü geliştirirse, galatasaray'ın tartışmasız sol beki. inanılmaz bindirmeler yaptı ilk yarıda. ama skindirik ofsayt taktiği yüzündan takımın başını yakacaktı. daha çok oynayarak, bir uyum yakalayacağını düşünüyorum.

mustafa sarp, bu maçta elano'dan rol çaldı. üçlünün ileride olması gerekeni elano iken, kenardan gelen bütün uyarılara rağmen ileride kalan mustafa sarp'tı. fakat, ne zaman ki neeskens kızdı ve elano ileri çıktı, gol geldi. müthiş bir ara pası.

keita, bambaşka biri. topun ayağında olduğu her an, galatasaray gol atabilir. fakat, top rakipteyken çok baskı yapan biri değil. ayrıca, pas atması gereken bazı yerlerde de topla oynamayı seviyor. onları da yapsaydı galatasaray'da olmazdı zaten. o yüzden, bu kusurlarına yatalım kalkalım şükredelim.

kewell... kelimeler kifayetsiz.

rakip: atletico madrid

2009-12-18T15:27:00.001+02:00

99-2000 sezonu ile anoloji kuramayacağımız bir kura istiyordum. geçen yıl ilk rakibin isminin b harfi ile başlaması (bologna - bordeaux), 3. turda bir alman rakibin (dortmund - hamburg) olması gibi saçma benzerlikler kurularak, kendimizi kadıköy'de ilan etmiştik. sonrası malum.

iyi veya kötü, bir hikayesi olan takımlar genelde sonraki turlarda başarılı oluyorlar. euro 92'deki danimarka, 2006'daki dünya kupası'nda fransa, yine inter toto'dan gelip uefa'yı kazanan juventus ve 2000'deki bizim milan hikayesi işte. şampiyonlar ligi'ndeki performansları, aslında bu kupanın atletico madrid'e gitmesi için hikaye oluşturuyor. sadece 3 puan alarak, bir üst tura çıktılar. 6-7 puanlı takımların bile sonuncu olabildiği gruplar için büyük şans aslında.

hikaye kısmını geçelim. ilk olarak, agüero ve forlan'dan oluşan rakibin güçlü ileri ucu, bizim en kötü bölgemiz olan defans için büyük bir tehlike. ama işte adımız çıkmış bir kere, "avrupa'da farklıyız", her ne kadar son yıllarda geçerli olmasa da. takımda victoria mendez de olsa, hagi de olsa; bir %40 performans artışıyla oynuyoruz. servet kahraman, emre aşık efsane olabilir bu maçlarda. aynı bülent korkmaz'ın romario, del piero, inzaghi, henry, raul eşleşmelerinde olduğu gibi.

devre arasını iyi geçirecek bir galatasaray için en azından bundan sonraki ilk iki tur açık. çokça çalışma ve birazcık şans ile 10. yılı başka bir şekilde kutlayabiliriz.

good bye carlos

2009-12-18T10:08:00.001+02:00

sturm graz:1 galatasaray:0

2009-12-17T11:54:00.004+02:00

lider olarak bitireceğimizi garantiledikten sonra, o rahatlıkla belalımız strum graz'ı yeneceğimizi tahmin ediyordum. ama gençlerdeki anlamsız hamlık ve servet'in büyük özgüveni yüzünden kaybettik.

maçın iyileri: caner ve emre aşık.
maçın bidonu: servet.
maçın kötüleri: ayhan, aykut ve aydın. "regex" ile yazmak gerekirse ay*.
maçın pozisyonu: 2006'da aydın'ın konya deplasmanında attığı gole gönderme yapacak olursak, bu sefer aynı ovada s.çacak yer bulamaması.

ayrıca, maçı salı günü d smart verecek zannedip her zamanki mekana gidip, eve tırıs tırıs geri döndüğümüz göz önünde bulundurulursa, bizim de bu hazırlık maçına çok iyi hazırlandığımız söylenemez.

colin kazım

2009-12-16T17:35:00.002+02:00

ulan eve barka alınmayacak adamı, topçu diye takıma almışsız. içki var, kumar var, fuhuş var... evlat olsa sevilmez. fatih terim sevdi bi' kere, 10 yıl kalır buralarda artık. fenerden gider, başka bir takımda oynar. ama hep bi' şekilde gündemde olur.

herkesin özel hayatı sonuçta. belki güzel şiir okuyordur veya evde bulaşığa yardım ediyordur. kimse bilemez. ne demişler; ibadet de, kabahat de, efendime söyliyeyim şike ve grup seks de gizlidir.

ya benim anlamadığım, bu adamla kim grup sekse girer? zira takım oyununa pek yatkın değil.

büyük takım

2009-12-15T08:31:00.002+02:00

yıllardır hep özenmiştim, gruptan lider olarak çıkmayı garantileyip son maçında gençleri oynatan büyük takımlara. sonunda biz de yapabiliyoruz: avrupa ligi'nde de olsa, avusturya'nın önemli takımlarından birine karşı gençlerle oynayacağız.

acaba strum graz yenerse, hani olmaz ya oldu diyelim, övünen strum graz'lılara salzburg'lu taraftarlar "niye övünüyorsunuz ezikler, adamlar genç kadrolarıyla geldi. bunlar da bir garip ya" der mi?

bence demez.

barcelona gibi...

2009-12-14T15:01:00.002+02:00

arkadaş, elimizi attığımız her yeri kendimize benzetiyoruz. thy ile barcelona'nın anlaşması büyük meseledir, ve ispanyollar için büyük bir rantın odağını kaçırmak sinir bozucu olmuştur ama gaza gelip "yaşasın özgür katalonya" diye anons yapmak niyedir? "kahrolsun ispanya kraliyet ailesi" deseymiş bir de... iyice.

rijkaard'dan galatasaray'ı barcelona gibi oynatmasını bekliyoruz ya, yakında yılmaz vural gibi takla falan atmaya, sabri'yi sahada tartaklamaya başlarsa hiç şaşırmayın. şöyle bir haber olabilir misal:

rijkaard basın toplantısında, "garip şekilde bana fenerbahçe'yi verseler 3 yıl şampiyon yaparım gibi geliyor dünden beri. sürekli bunu söyler oldum içimden. hayırdır inşallah" diye açıklamalarda bulundu.

antalyaspor:2 galatasaray:3

2009-12-13T01:07:00.002+02:00

şansımızın yardımıyla oldu biraz. futbol anlamında değil, daha küçük detaylardaki 2 şans ile.

1. şans: maçın bitimine saniyeler kala kazandığımız maç oldu. yani aydın ve nonda girmeden çevirdik bu maçı. eğer 2. gol olmadan top oyun alanı dışına çıksa, nonda oyuna girecek ve maç antalyaspor'un galibiyeti ile bitecekti.

2. şans: galatasaray'ın ilk golü öncesi, servet'in ayağının kayması. servet, maç boyunca müthiş tekniğine güvenerek uzun toplar attı. bir pozisyonda, yine atıyordu ki ayağı kaydı ve kısa düşerek top kewell'a gitti. kewell elano ile oynayarak ders niteliğinde bir koşu yaptı ve golü attı. direkten dönen top başka birinin, keita değil de başka birinin önüne düşseydi, büyük ihtimalle gol olmayacaktı.

galatasaray'ın en büyük sorunu şu ki futbolcusu kafasına göre oynuyor. fakat bu sorunu, bizim futbolcular için çok fazla demokratik kalan teknik ekibin kısa zaman içinde çözebileceğini zannetmiyorum. burada bazı sabırsız galatasaraylıların yaptığı gibi rijkaard veya neskeens'i eleştirmeyeceğim. çünkü sorunu paşa gönlüne göre oynayan futbolcu zihniyetinde değil de 25 yıllık hayatımda, galatasaray'a gelmiş geçmiş en iyi teknik ekipte ararsak, futboldak fikir devrimini gerçekleştiremeyiz.

kasım ayındaki düşüşten sonra son 3 maçta futbol anlamında yükselişimiz devam ediyor. defansta ve oyun kurgusunda yapılan kişisel hataları en aza indirdiğimizde, güzel günlerin geleceğini görebiliyoruz.

elano, kewell ve keita büyük futbolcu olduğunu gösterdi. elano "yavaştan başlayayım" dedi, kewell yine muhteşemdi ve canı biraz sıkkın olduğu görülen keita moralsiz olununca iyi futbol oynamama hakkı kazandığını zanneden gençlere ders verdi.

başka biri: mustafa sarp

2009-12-10T13:27:00.003+02:00

sonuç odaklı zamanlarda yaşıyoruz. nedensellik ve süreç, sonuç olgusunun arkasında kalıyor. yani, yapılan bir eylemin sonucu; onun neden ve nasıl yapıldığının önüne geçiyor. misal, çok iyi oynanıp kaybedilen bir maçın arkasından takıma ve teknik direktöre ateş püskürürken; çok kötü oynanan fakat kazanılan bir maçın ardından aynı kişilere methiyeler düzebiliyoruz. bu yıl, galatasaray ve rijkaard özelinde, her ikisinin de bir çok örneği yaşandı. misal ibb ve bjk maçları.

sonuç odaklılığın, türkiye'de kendini gösterdiği bir diğer nokta ise popülarite. bu ülkede, yetenekli olmak ve bir işi hakkını vererek yapmak popülariteyi getirmez. aksine popülariteyi getiren şey, başkalık değil ilginçliktir. başkalık ile ilginçliği ayırmak gerekir bu noktada. başkalık veya ötekilik; belirli bir sistemin dışında kalmaktır. ilginçlik ise, aynı sistemin içinde farklı davranmaya çalışmaktır. sadece imajdan ibarettir. okan bayülgen ve popülaritesi, buna en güzel örnektir. okan bayülgen, bize sunulan şekilde bambaşka, muhalif, çatlak sesli biri değil; gayet sistemin içinde davranan, bu sistemin en büyük oyuncularından biri doğan'ın kanalında çalışan, ilginç bir adamdır.

asıl örneğimiz, yani bizi ilgilendiren kısım ise mustafa sarp. mustafa sarp başka biridir. profesyonellik kavramının sadece takım değiştirmede, rengi değil parayı sevmede öne sürüldüğü; ne yaşam biçimi, ne bireysel gelişim düzeyinde esamesinin okunmadığı bir ülkede, evet başkadır. yani profesyonel emre belözoğlu ise; mustafa sarp değildir; bizim profesyonellik kavramımıza göre. ama mustafa sarp, hem formaların bir gün içinde üçer beşer kez değiştiği bol mehmet topuz'lu günlerde renklerine aşık olduğu bir takımı açıkça belirtmesi , hem her geçen gün arttırdığı performansı ile başka biridir. mustafa sarp, özeleştiri sunabildiği için ötekidir. mustafa sarp, maç sonrasında basit futbolcu klişeleriyle cevap vermek yerine derdini doğru düzgün cümlelerle anlatmaya çalıştığı için ötekidir. ve mustafa sarp, her galatasaraylının aklına geleni, statüsü, konumu ne olursa olsun umursamadan dile getiren, soran, düşünen olduğu için ötekidir. bahsettiğim, ibb maçından sonra dediği "acaba dün bazı söylenenler yüzünden mi bunlar oldu?" sorusu.

ama bugünlerdeki popülaritesi maalesef bu yüzden değil. belirli bir olay sonucu, bir şekilde formasını yırtmış ve bol kıllı göğüsünü gösterdiği için popülerdir. ama işte, sonuç yine neden ve nasılın önüne geçmiştir bu noktada. mutafa sarp bunu neden yaptı? çünkü maç içinde haksızlıkla karşılaşmıştı. mustafa sarp bunu nasıl yaptı? içindeki galatasaray sevgisiyle. ama konuşulan ne? "hahaha, formasını yırtıp içindeki kazağı gösterdi".

çok yetenekli bir futbolcu olmayabilir mustafa ve kendisi utanıyormuş bundan.

utanma mustafa. bu ülkede, kendinden utanması gereken en son adamlardansın sen. gurur duyman gerekiyor, türkiye'nin en büyük takımında dünyanın en büyük hocalarının ikisinin altında, galatasaray'ın ilk 11'ine ilk yazılan isimlerden birisin. bu bile gurur uyman için yeterli. sana sunulan ve vaat edilen ne ki, senden ingiltere premier ligi performansı bekleniyor? veya tugay, 30 yaşında, yani senden daha yaşlı iken, bambaşka olanaklar sunulduğunda efsane bir futbolcu olmadı mı orada? veya hatırla, çok özendiğin ligden kaç takımı eli boş yolladı oynadığın takım.

utanma mustafa, gurur duy.

günün adamı

2009-12-09T17:14:00.003+02:00

evet, bugün aziz yıldırım döndüyse, yukarıdaki beyefendi sayesindedir. ee ne demişler "aziz yıldırım'ı istifa ettir, dönerse senindir, dönmezse zaten senin olmamıştır."

melankolik galatasaray taraftarı

2009-12-07T16:44:00.005+02:00

son zamanlarda çok konuşuldu. dünkü maç yazısında biraz değinmiştim; koca bir tribünün sevgilisi ile galatasaray mevzusu yüzünden ayrıldığını. aşağıdaki bestelerin son zamanlarda en çok söylenen bestelerimiz olduğunu göz önünde bulundurunca, taraftarın şu an terkediliş acısı çektiğini anlıyoruz.

aslında çoğu deplasman otobüslerinde veya maç öncesi sokakta söylendiğinde fena besteler değil. fakat, sahadaki futbolcuya zerre katkısı olmayacak durumda. dün misal, "ayağa kalkmayan fenerli olsun" tezahuratı olmadan ayağa kalkmayan numaralı bile son dakikalarda tenteye çıkmış ıslıklarken, bizim eski açık hala bu bestelerden birini söylüyordu.

şimdi bestelerimize bakalım. ahmet kaya'nın kum gibi melodisiyle:

vazgeçilmez aşkımsın, sen ilk göz ağrımsın
kimseyi, kimseyi sevmedim senin gibi
sevdamın uğruna, verdim ben her şeyi
hayatın anlamı galatasaray.

ikinci beste. melodisinin nereden alındığını bilmiyorum:

güle güle, hoşçakal sevgilim
sen olmasan bile geçer bu günlerim
sarıyla kırmızı, tek vazgeçilmezim
cimbomum benim.

bir diğer beste. sen var ya sen. uğursuz beste, ne zaman söylense, gol yiyoruz. ilk defa kitlesel olarak eskişehir maçında söylenirken yedik, sonrasında da manisa maçında.

sen var ya sen
başımın tacı gözümün bebeği
ben var ya ben
deplasman yolunda elimde sigara
tek dileğim
koyalım fenere koyalım kartala
şampiyon olaaaalım.

bir de içinde bolca sevgilim geçen bir beste var ama, onu şimdi bulamadım.

sonradan adı türk sanat musikisi parçası gibi "nevizade geceleri" veya "nevizade" olarak değişen "peşindeyiz her yerde" bestesi çok güzeldi, tekti, öyle kalmalıydı bence. onu da, maç koptuktan sonra veya takım sahaya çıkarken hep bir ağızdan söylenip kalmalı. yoksa, yeteri kadar katılım olmadığında sıkıntı verebiliyor.

"peşindeyiz her yerde"den sonra keşke o minvalde ama daha arabesk, melankolik besteler yapılmasaydı keşke. bazen teklik ve az bulunurluk, çok da güzelleştirir bir şeyi.

belki de en ihtiyacımız olduğu anlarda, böyle karışık ve uyuşuk besteler yerine, en basitinden bir "re re re ra ra ra" patlatsak çok daha iyi olur diye düşünüyorum. hiç bir anlamı olmamasına rağmen, bütün stad söylediğinde tüyleri diken diken eden bir tezahurat, bir sloagan.

galatasaray:1 ibb:1

2009-12-07T00:05:00.003+02:00

sonda bahsetmek istediğim hadiseyi başta konuşmak istiyorum. arkadaş, nasıl bir bahtsız sene ki, bütün tribün taifası sevgilisinden ayrılmış sanki. hem de sevgilileri "ya galatasaray ya ben" diyerek terketmiş bunları. hayır, sevgili ile galatasaray'ı herhangi bir tezahuratın içinde kıyaslamak, mübalağ da olsa, mizahi gelebiliyor. fakat söylenen bütün şarkılarda bu arabesk tarzın olması bayıyor. her maça geldiğimde, yeni bir arabesk besteyle karşılaşıyorum, ex-aşk ile galatasaray'ı kıyaslayan. son dakikadaki frikikte, numaralı bile tentenin üstüne çıkmış ıslıklıyor, taifa hala eski aşkına "baaak gördün mü, galatasaray ile daha mutluyum" mesajını verme uğraşında. sadece maçtan önce söylenmesi gereken nevizade geceleri ile kalsaydı keşke. sonrası gelmeseydi. neyse... kafamın şiştiği ile kaldım.

hakemin, kewell'ın golünden sonra panik içinde verdiği kararları görünce, devrik kulüpler birliği başkanını tekrardan göreve getirme emrini aldığını anladım. ki maçtan önce de maçın böyle katledileceğini düşünüyordum. hani ibb'li kaza bela ceza sahasına girebilse, tereddütsüz penaltı noktasını gösterecekti. o saçma sapan gol girdikten sonra, az kalsın sevinecekti. hatta korkusu o raddedeydi ki, 7 defa santrayı tekrarlattı.

tabi ki hakem bahane değil. tek bir pozisyonu olmayan rakibe yine puan veriyoruz. eskişehir ve manisa maçlarına nazaran bu sefer, takım nonda'ya rağmen çok iyi oynadı. fakat, elano'nun çıkışından sonra benzer kötü görüntüye döndük. kaotik ve skoru korumaya yönelik köy futboluna.

yani bu takımın 3 tane pas atmaktan aciz futbolcuyla yapamayacağı çok açık. kötü oynadığımız dakikalar da bu 3 bülent akın'ın olduğu dakikada geldi. hakikaten, bülent akın şanssız adammış. tek sorunu, muhteşem bir orta sahanın üstüne gelmiş olmasıyıdı. yoksa, şu anki orta sahada barış veya ayhan'ın yerine kesin oynar. mustafa sarp'ı biraz ayrı tutuyorum çünkü hırsı ve mücadelesi, bu eksiğini kapatıyor. yerine daha iyisi olmadığı sürece oynatılabilir.

rijkaard, bu noktada hata yaptı. fakat, kötü sonuçtaki etksi; şanssızlık, hakem ve bazı futbolcuların güçsüz oyununun yanında çok az. elano'nun alınışına kadar oynanan oyun, devre arasından sonrası için umut vaat etti.

yürüyedurma artık aslanım, azıcık koşsak diyorum.

3 boyutlu dünya kupası

2009-12-04T14:51:00.005+02:00

sony, fifa ile anlaşarak dünya kupası'ndaki 25 maçı, hd tv'lerde 3 boyutlu yayınlayacakmış. (kaynak: shifdelete.net) hangi maçların, hangi ülkelerde nasıl yayınlanacağını bilinmiyor fakat izleyebilenler için ilginç bir deneyim olacağa benziyor.

eğer ses de 3 boyutlu gelecekse, veya home theater falan kuruluysa; allah izleyenlere sabır versin. zaten gidemediğimiz kupada, bir de evin her tarafından vuvuzela sesi gelirse, bu ülkede çok cinayetler işlenir, çok analar ağlar aga.

galatasaray:1 panathinaikos:0

2009-12-04T00:02:00.005+02:00

guardiola, real madrid maçı sonrası "rijkaard takımı başarıya alıştırmıştı" demişti. şimdi de, her ne kadar zaman zaman futbol otoritelerince sorunlu bulunsa da, galatasaray'a en önemli katkısı başarıya alıştırmak oluyor. ve yıllarca eksikliğini hissettiğimiz, kendimizden daha zayıf rakipleri eleme hususunda başarılı oluyoruz. bu da özgüvenimizi arttırıyor.

baros'un yokluğunda, forvette nonda ile 3 tane mücadeleci fakat oyun kuramayan bir orta saha ile saha çıkıyordu galatasaray. bu maçta, fener maçından sonra ilk defa bu sayı 2'ye düştü. elano, kewell, arda ve nonda'nın oluşturduğu hücum gücünü, mustafa sarp ve mehmet topal ile desteklemişti. bu da ilk yarıda galatasaray'ın eski halini bize sundu. skorun 1-0 olduğuna bakmamak gerekiyor, nitekim daha önceki maçlara göre çok daha üretken bir takım vardı.

galatasaray, oyunu kendi istediği gibi oynadığı sürece başarılı oluyor. 1 maç kala grubu birinci olarak bitirmeyi garantiledik. başarıya alışmak, kolay bir grup da olsa, böyle bir şey olmalı.

hakan şükür - saffet sancaklı dönemi

2009-12-03T10:58:00.005+02:00

(kaynak: milliyet arşiv)

saffet ve hakan'ın hava toplarındaki üstünlüğüne, gençlerbirliği defansı deve güreşi ve engin'in saç ve bıyıklarıyla cevap veriyor.

ilk defa o gün kullanılan ve bir daha kullanılmamak üzere yemin edilen savunma taktiğine göre, kaleci iki defans oyuncusunun üzerine çıkacak, ve gelen topları hakan veya saffet'in kafasına gelmeden tutacaktı. kaleye yakın pozisyonlarda ise, kaleci direğe tutunarak diğer defans oyuncularını azad edip, onlara manevra kabiliyeti sağlayacaktı. bu sırada engin bıyıklarını göstererek hakan ve saffet'i futboldan uzaklaştıracaktı. fotoda, hakan'ı bayılırken görüyoruz.

bu taktiğe kötanaçyo taktiği denmiş.

sen bu görüntüden yaklaşık 6 yıl sonra bize uluslararası kupalar gösterdin ya, çok büyüksün rabb'im.